Door Nederpoker Crew, geplaatst op vrijdag 12 december 2008, 15:00. Views: 6.

Zoals gewoonlijk op vrijdag brengen wij een interview met een Nederpoker-pro, iemand die werkzaam is voor Nederpoker of een forumlid. Sinds een aantal maanden zijn wij erg blij met de inzet en bijdrages van Rik Klein Entink en ik vond het tijd worden voor een interview met hem.

Rob: Rik, ben je er klaar voor? Dan ga ik beginnen. Het leven begint bij de geboorte, dus zo begin ik dan ook maar. Was het een beetje gemakkelijke geboorte voor je moeder?

Rik: Hahaha, ik was erbij dus ik zou het moeten weten. Het was 21 september 1972 en het was een mooie nazomerse dag kan ik mij herinneren. In Nijmgen in het Radboudziekenhuis vond ik het +EV om naar buiten te komen.

Rob: Waar ben je opgegroeid, vertel eens iets over je jeugd?

Rik: Oorspronkelijk liggen mijn roots in de Achterhoek, in Lintelo om precies te zijn. Maar ik ben getogen in Wageningen. Vrij standaard jeugd in Wageningen denk ik, rustige buurt met veel groen en om de 100 meter een grasveld om te voetballen. Het lijkt in niets op de Vinex wijken die ze nu bouwen, zeg maar. Mijn vader was politie agent, wat al zo'n beetje inhield dat ik echt rare dingen niet hoefde te proberen. Dat was nog wel eens lastig als klasgenoten van mij door mijn vader werden opgepakt, kan ik je vertellen. Dit, maakte het op school in ieder geval niet gemakkelijker. Toen ik een jaar of 7 was ben ik begonnen met tafeltennis bij SHOT Wageningen en dat ging mij goed af. Ik heb nog een tijd met Trinko Keen gespeeld en mocht mij ooit Gelders Kampioen noemen. Ik was zo'n irritante verdediger die 5 meter achter tafel stond met lange noppen en Tackiness D, maar dat is voor de kenners. Toen ik een jaar of 16 was kreeg ik een ernstige blessure aan beide knieën en was het tafeltennis over voor mij. Na de MAVO naar de MEAO in Oosterbeek gegaan om vervolgens in de lichting 91/11 de militaire dienst te vervullen. Ik werd gelegerd op de Jan van Schaffelaer Kazerne op het SROKI: School voor Reserve Officieren en Kader Infanterie. Ik werd commandant op een YPR, een licht pantservoertuig met 25 mm Oerlikon kanon. Kort na mijn bevordering tot Sergeant kreeg ik een ernstig ongeval in dienst en werd door de minister met groot verlof gestuurd. Einde oefening.

Links Diana en rechts Mandi, een goede vriendin uit Las Vegas

Rob: Welke werkzaamheden heb je gedaan na je schooltijd?

Rik: Ik heb eerst heel veel voor uitzendbureau's gewerkt, ik weet niet hoe het  nu is, maar toen was het gouden handel zeg maar. Je kon per uur aanmerkelijk meer verdienen dan met een vaste baan en als je een beetje een goede cv opbouwde bij uitzendbureau's kon je ook meer salaris vragen. Ik heb toen aan de lopende band bij een bakkerij gestaan, postkamer van de Landbouw Universiteit en nog een stuk of 10 zaken. Vond het ook een goede voorbereiding op 'gewoon' een baan zeg maar. En je had toch de vrijheid nog. Ik ben vervolgens de verzekeringen en hypotheken ingerold en heb al mijn vakpapieren tijdens werk gehaald tot aan Federatie Financieel Planner toe. Dat was zo'n beetje het hoogste wat je kon halen. Tot eind vorig jaar werkzaam geweest en blij dat ik er uit ben.

Daarnaast heb ik 14 jaar bij de vrijwillige brandweer in Wageningen gezeten en dat is een hele bijzondere hobby/werk kan ik je vertellen. Vrijwillig wil niet zeggen dat je minder bent dan beroeps, vrijwilligers genieten dezelfde opleiding als beroeps brandweer en qua geoefendheid worden er dezelfde eisen aan gesteld. Ik heb in 14 jaar 'brandweer' veel voorbij zien komen dat je als mens toch aan het denken zet. Wij zijn bij de vuurwerkramp in Enschede ingezet en het was alsof ik Kosovo in kwam rijden. Bijzonder emotioneel, ook omdat daar collega's waren omgekomen en je letterlijk met de neus op de feiten werd gedrukt dat je gewoon gevaarlijk werk doet en dat ik daar had kunnen staan blussen. De begrafenissen de dagen erna waren ook een bijzondere gebeurtenis. Gelukkig hebben wij ook mensen en dieren kunnen redden met als hoogtepunten 15 mensen uit een brand halen tijdens de 'Volendam-nacht', dat had ook anders af kunnen lopen. En een jong meisje van een paar maanden uit een brandend pand naar buiten brengen: dan is het het allemaal gewoon waard geweest. Terugkerend iets blijft altijd jonge mensen uit een auto zagen die denken dat ze een racelicentie hebben en alles wel onder controle hebben. Dat gebeurde al toen ik bij de brandweer kwam en nu nog steeds met enige regelmaat. Mooie tijd, maar ook een zware tijd en niet meer te combineren met mijn werk en vele reizen in het poker.

Rob: Je bent nu in je dertiger jaren, hoe ziet jouw leven er in relationeel opzicht uit.

Rik: Nu moet ik uitkijken wat ik ga zeggen natuurlijk, want Diana leest ook heel veel op Nederpoker, dus verhalen over Mireille en andere dames moet ik even achterwege laten. Ik ben inmiddels bijna 9 jaar getrouwd met Diana, ik vroeg haar op 16 maart 2001 ten huwelijk en exact een jaar later gaven wij elkaar romantisch het ja-woord. Wij hadden bij elkaar op de MAVO gezeten, maar waren elkaar uit het oog verloren. Via een collega bij de brandweer kwamen wij weer met elkaar in contact. Samen hebben wij inmiddels 6 katten en een hond en hebben het goed.

Rob: Hoe ben je verzeild geraakt in de pokerwereld?

Rik: Ik ging mijn eerste toernooi in het Holland Casino spelen een €50 rebuy limit hold'em en schreef  daar een verhaal over. Dat werd uiteindelijk geplaatst en Jordy Veenboer vroeg of ik vaker stukken wilde schrijven en zo begon het. In augustus 2007 wilde PokerNews verslag gaan doen van de PartyPoker Dutch Open en daar ben ik voor het eerst met Dimitri Tholen (Scriptdude) en Steven Smith (Stevedude) aan de slag gegaan met livereporting. Mijn eerste ervaringen voor de camera waren dat. Dat beviel goed en dat was het begin van vaste livereporting (nadat PN al in Vegas was geweest voor de WSOP). De eerste EPT was in Barcelona en voor het eerst werd ik met grote sterren geconfronteerd en als eerste kwam ik mijn 'held' Daniel Negreanu tegen. Hij zei 'hallo' tegen Dimitri, sorry? Ehhh wacht... jij bent een ster en hoort arrogant te zijn toch? Grote misvatting was dat, er lopen niet zo heel veel arrogante spelers rond en ze zijn allemaal heel toegankelijk. Heb echt een supertijd gehad bij PokerNews en heb veel spelers leren kennen waar ik nog steeds contact mee heb. Ze konden mij echter geen vaste baan bieden en ik had toch een inkomen nodig, toen heb ik bij jullie aan de bel getrokken want ik wilde in de pokerscene actief blijven.

Rob: Hoe bevalt het jou bij Nederpoker en wat zijn je werkzaamheden?

Rik: Ik heb het heel erg naar mijn zin bij Nederpoker, de lijnen zijn erg kort en als er een idee ergens voor is dan is het vrij snel duidelijk of wij er mee verder gaan of niet. Toen ik jou en Jorryt in Vegas voor het eerst sprak hadden wij het over ideëen voor Nederpoker. Ik wilde nieuws gaan brengen op een soort teletekst-achtige wijze met daarnaast om de dag een hoofdartikel. Binnen 1,5 maand was de website aangepast en ik ben best wel trots op het resultaat wat onder de leiding van Marnix er van gemaakt is. Daarnaast wilden wij de community, het forum, groter maken en ik gaf toen aan dat er een community gevoel gaat ontstaan zodra ze zelf dingen gaan organiseren. Zie daar: er komt een toernooi aan! Het is leuk en gezellig op het forum en ook inhoudelijk is het niveau erg hoog als het gaat om discussies over handen.

Rob: Heb je nog andere hobby's naast het poker?

Rik: Eigenlijk niet meer, ik had de brandweer, maar daar moest ik mee stoppen en daar is niets voor in de plaats gekomen. Verder mag ik graag op de golfbaan staan, maar dat heb ik dit jaar nog maar 1 keer gedaan, met jou in Veendam. Mooie baan trouwens daar.

Rob: Ga je dit jaar nog een 18 holes golfwedstrijd van mij winnen, het zal moeilijk voor je worden want ik train een beetje meer.

Rik: Golfen is net zwemmen, je verleert het nooit! Toen ik hoorde dat jij je GVB ging halen en inmiddels gehaald heb, heb ik de clubs weer eens ter hand genomen en het ging mij niet slecht af. Misschien maar eens een keer een camera van Lords of Poker meenemen de baan op. Ik moet je daar toch nog voor interviewen, dus het lijkt mij een leuke plaats: de golfbaan.

Rob: Je bent al een tijdje werkzaam in de pokerwereld, wat vind je het leukste; schrijven interviewen toernooiverslag, zelf spelen.

Rik: Zelf spelen kom ik nauwelijks aan toe, al ga ik wel naar de EPT in Praag om te spelen en niet om te werken. Ik neem wel de camera mee en het audio apparaat, dus ik ga zeker materiaal plaatsen. Interviewen vind ik denk ik het leukste, het lijkt vrij eenvoudig met een microfoon een paar vragen stellen maar als je het een leuk interview wil laten worden komt daar veel bij kijken. Het bier drinken met de spelers is een onderschat onderdeel van de voorbereiding. Maar als je de dag ervoor met een speler die je nog nauwelijks kent een biertje drinkt, wordt het interview de dag later al veel leuker. Qua techniek heb ik veel van Steffie geleerd, ik vertelde haar van alles over de spelers en zij leerde mij wat belangrijk was bij het interviewen. De uitzendingen voor RTL7 in Las Vegas waren voor mij ook wel een hoogtepunt.

Rob: Welke pokervariant speel jezelf het liefste

Rik: Pot Limit Omaha blijft het mooiste spel, in al die jaren heb ik nooit NLHE cash gespeeld, maar altijd PLO en ondanks mijn kwaliteiten kon ik daar redelijk op verdienen. Ik speelde tot 400PLO, maar heb alles uitgecasht voor Vegas. Ik vond Holdem Manager zo'n gaaf programma dat ik ook cash wilde leren en zodoende ben ik daar mee begonnen: onderaan op de 25NL.

Rob: Ter afsluiting even een aantal vragen waarop ik een heel kort antwoord wil, het liefst gewoon één naam of één woord.

Je favoriete pokerspeler

Antonio Esfandiari

Beste pokerspeler

Jason Mercier

Most overrated player

HansytheKing

Most underrated player

Trond Eidsvig

Lievelings drank

Grolsch bier

Lievelings eten

Japans

Rob: Hoe verloopt trouwens de weightloss-bet met Jorryt?

Rik: Ik loop iets achter op een vlak schema, maar dat was te verwachten. In januari gaat de trucendoos open met behulp van mijn personal coach en een voedingsdeskundige. Die 20 kilo gaat eraf voor 6 februari.