Drawing Dead - Deel 10

Door HansytheKing, geplaatst op woensdag 02 juni 2010, 13:30. Views: 2.

Door bb-light

De auto scheurt met een rotgang voorbij. Zodra hij uit het zicht is verdwenen rollen wij ons om op onze rug. Dex diept het etuitje met zijn prikspullen op uit zijn broekzak en meet zijn bloedsuikergehalte. "Hoeveel zit je?"vraag ik. "6.5"antwoordt Dex. "Dat is op zich goed maar wel al wat aan de lage kant. Aangezien ik ook niet weet hoe ver we nog moeten lopen mag je mij die overrijpe banaan en het stukje Mars wel even geven."

Vlug propt Dex alles in zijn mond. Hij blijft op zijn rug liggen en vouwt zijn armen achter zijn hoofd. Het lijkt nu net alsof we hier gewoon voor de gezelligheid zitten uit te rusten. Ik kijk even vragend opzij en dan begint Dex te praten. Ondertussen blijft hij naar de voorbijtrekkende wolken kijken."Het lijkt mij het beste dat we voorlopig nog even niet terug gaan naar de woonboot." begint hij. "Ik heb nagedacht en het lijkt mij het beste dat we zodra we een station hebben gevonden proberen door te reizen naar Italië. Over een aantal dagen vindt daar een groot Europees pokertoernooi plaats. Daar heb ik eigenlijk mijn zinnen op gezet. Voor die tijd was het mijn plan om in Limburg een chapter van de Hells Angels met een bezoekje te vereren. Ik heb een connectie met een van de leden en die kan mij naar binnen loodsen bij hun wekelijkse pokeravondje. Daar valt veel geld te verdienen met eenvoudig ABC poker. Op die manier kan ik de buy-in voor het toernooi in San Remo waarschijnlijk wel bij elkaar schrapen."
Dex neemt even een pauze en kijkt opzij om te beoordelen wat mijn reactie is op zijn plannen. Dan vraagt hij opeens wat mijn naam is. Mijn échte naam benadrukt hij.
"Sara."antwoord ik eenvoudig. Dex herhaalt de naam een paar keer alsof hij elke letter afzonderlijk op zich wil laten inwerken. "Die naam past perfect bij jou" besluit hij dan.
Zijn woorden geven mij een kriebelend gevoel ergens halverwege mijn maag. Ik vraag mij af of dit misschien de reden kan zijn dat Dex tot nu toe steeds abrupt een einde maakte aan de korte romantische momenten die wij samen hebben gedeeld. Vanwege de dood-eenvoudige reden dat hij mijn echte naam nog niet wist..

Het idee om een clubhuis van de Hells Angels te moeten bezoeken vervult mij eerlijk gezegd met angst en afschuw. In de club kregen we ook wel eens Angels te gast en deze gedroegen zich vaak intimiderend tegen over Ted en respectloos naar de vrouwen. Ik zeg dan ook tegen Dex dat ik het niet zo zie zitten om met hem mee te gaan. Dex geeft geen antwoord maar krabbelt overeind uit de greppel. Terwijl hij het gras van zijn broek af veegt zegt hij dat ik er nog maar even over na moet denken. "Onze eerste prioriteit is dat we snel weer in de bewoonde wereld terecht komen."meent hij. Hij steekt een hand naar mij uit om mij overeind te helpen. Een half uurtje later bereiken we tot mijn grote opluchting het stationnetje van Bodegraven. Het station ligt er verlaten bij. Geen junks of zwervers hier. Alleen wat opgeschoten jeugd dat op een hekje zit te roken. Niemand die acht op ons slaat gelukkig.

Dex koopt twee kaartjes naar Sittard. Vervolgens loopt hij naar een kioskje waar hij een voorraadje voorverpakte broodjes inslaat en als een hongerig dier een paar bolletjes belegd met kaas naar binnen werkt. Met volle mond vraagt hij of ik ook wat wil. Tot die tijd had ik mij nog niet zo bezig gehouden met de vraag of ik wel of geen honger had maar ineens voel ik hoe hol mijn maag is. Snel werk ik ook een paar kleffe bolletjes weg en enkele minuten later zitten wij naast elkaar in de trein op weg naar Sittard. Ik begin het koud te krijgen in mijn trainingsoutfit en Dex die mij ziet rillen komt dicht tegen mij aan zitten. Zo zitten we twee en een half uur lang dicht tegen elkaar aangedrukt totdat wij aankomen op het eveneens rustige station van Sittard. Dex houdt onmiddellijk een taxi staande en vraagt of die ons naar een klein goedkoop hotelletje wil brengen.

Even later sta ik in een piepkleine douchecabine en laat de gloeiend hete straal op mijn lichaam klateren. Nog nooit heb ik zo genoten van een eenvoudige douche. Dex roept vanuit de kamer dat hij een paar boodschappen gaat doen en binnen een uur weer terug zal zijn. Als ik even later op het bed wat onwennig lig te zappen komt Dex de kamer bepakt en bezakt weer binnen lopen. Hij heeft wat ondergoed en kleding voor ons beide gekocht en nieuwsgierig bewonder ik zijn aankopen.

"Heb je al over mijn voorstel om naar de Angels te gaan nagedacht?"vraagt Dex terwijl hij een paar tassen boven het bed leeg kiepert. Mijn oog valt op een stoere spijkerbroek die aan de zijkant is afgezet met metalen studs en een paar zwarte laarzen met franjes. Uit een andere tas vallen t-shirts. Voorzichtig pak ik de spijkerbroek van het bed en kijk naar het maatlabeltje. Verbaasd constateer ik dat het de juiste maat is. Ik kijk Dex vragend aan en krijg een schalkse knipoog als antwoord. "Ik heb besloten met je mee te gaan" beantwoord ik Dex zijn vraag. Het lijkt mij eigenlijk aan één kant ook ontzettend spannend om eens een kijkje te mogen nemen in het clubhuis van de bekendste motorclub ter wereld. Of moet ik zeggen: meest beruchte? Die kans krijg je normaal gesproken niet zo snel. Ook heb ik op een vreemde manier enorme behoefte om mijn pokerkwaliteiten te bewijzen tegen over Dex. Na het bestuderen van de boeken en dvd's in de periode op de woonboot sta ik te popelen om al het geleerde in praktijk te brengen. Als de Angels echt zo matig pokeren zoals Dex aangeeft is dit mijn kans om te laten zien wat ik geleerd heb!

"Ok" begint Dex weer. "Voor dat we zo dadelijk vertrekken moet je nog het een en ander weten." Ik begin mijzelf in de broek te hijsen. "Als we bij het clubhuis binnen komen moet je iedereen een hand geven. Een stevige hand!"Bij de laatste woorden kijkt Dex mij even nadrukkelijk aan."Dan kijk je ze recht in de ogen. Tegelijk raak je de member even aan op de schouder. Het is erg belangrijk dat je dit doet. Zo toon je respect."
Ik voel een zenuwachtige prop ontstaan in mijn maagstreek maar ik laat niets merken. Inmiddels ben ik volledig aangekleed. Ik sta versteld van mijn eigen spiegelbeeld. Een stoere chick kijkt mij brutaal aan in de spiegel. Dex bekijkt mij goedkeurend terwijl ook hij zich in een spijkerbroek hijst.

In de taxi op weg naar het clubhuis nemen we nog even een paar kleine details door. Dex drukt mij op het hart om vooral tight te spelen en op mijn positie te letten. De vraag is nog wel of ik wel mee mag spelen van de Angels omdat ik een vrouw ben maar dat zien we dan wel weer, aldus Dex.

Bij het pand aan gekomen valt mij direct op dat het vroeger een hoerenkast moest zijn geweest. Ik herken die stijl uit duizenden. Binnen gekomen herinnert het rode pluche aan vervlogen tijden. Dex gaat mij voor bij het begroeten van de aanwezige members en niemand lijkt er een probleem mee te hebben dat ik als vrouw mee gekomen ben. We worden direct meegenomen naar een ruimte die waarschijnlijk normaal gesproken word gebruikt als vergader ruimte. Het ziet er allemaal pico-bello uit. Alles is geschilderd in de kleuren van de Hells Angels: rood en wit. Om de grote ovale tafel staan fraaie stoelen met op de rugleuning een glanzend koperen plaatje. Daarop staan de verschillende namen van de members. Aan het hoofd van de tafel staat een grotere stoel. Op het naam plaatje staat met sierlijke letters een naam met daar onder het woord "president" gegraveerd. Dex en ik krijgen een plaats aangewezen en met een gevoel van lichte opwinding neem ik plaats op de mij toe gewezen stoel.

Nadat we voorzien zijn van een drankje begint een tot dealer aangewezen member met het omwisselen van geld voor fiches. Het geeft mij de tijd om de groep even op mijn gemakje rond te kijken. Ik zie verschillende emblemen op de over de rugleuningen gedrapeerde jassen. Mijn oog valt op een patch die ik herken. Het is een rood witte patch die onder het Angels logo gedragen word."Red Light District" staat er op en wordt gedragen door de Angels die op de Amsterdamse Wallen een kroeg genaamd: "Excalibur" runnen.

Een onbehaaglijk gevoel bekruipt mij. Stel dat een van de members mij herkent? Dat hier nu een van de Angels zit die ook wel regelmatig bij ons in de club te gast is?