Door HansytheKing, geplaatst op woensdag 19 mei 2010, 16:15. Views: 2.

Abrupt trekt Dex zijn hand terug alsof hij ineens tot bezinning komt. Teleurgesteld draai ik mij op mijn zij met mijn rug naar hem toe gekeerd. Ik trek mijn benen op en krul mijzelf in een behaaglijke houding. Dex drukt een vluchtige kus op mijn haar en mompelt dat ik mijn rust nodig heb. Uren later lig ik nog steeds gefrustreerd wakker.

Blijkbaar ben ik tòch in slaap gevallen want ik word gewekt door een vrolijke Dex die mij een

heerlijk ontbijtje komt brengen. Opgewekt vraagt hij mij hoe ik mij voel. Nou, dat is 100 procent beter dan de dag daar voor antwoord ik.

Ik heb nog wel spierpijn en mijn gezicht voelt ook nog beurs maar ik kan weer ademhalen zonder dat het pijn doet. Voorzichtig ga ik rechtop zitten en zwaai mijn benen naast het bed.

Dex helpt mij in een badjas en samen nemen wij plaats aan de ontbijttafel. Terwijl ik mijn tanden zet in een overheerlijke croissant verteld Dex dat hij zo vrij is geweest om mijn berichten op mijn telefoon te beantwoorden. Verschrikt kijk ik hem aan terwijl ik mij bijna verslik in een slok jus d'orange. "Ja, sorry."gaat hij verder. "Je telefoon bleef gisteren onafgebroken gaan. Het was Ted die in alle staten was omdat hij al dagen niets van je gehoord had. Ik heb hem per sms laten weten dat je druk bent, dat alles goed is en zodra je tijd hebt dat je hem belt."

"Ok"antwoord ik gelaten. Het geeft me een ongemakkelijk gevoel te weten dat hij misschien in mijn telefoon heeft zitten neuzen. Tegenwoordig is een telefoon haast net zo persoonlijk als een dagboek..

Na het ontbijt loopt Dex naar het keukentje met de borden en keert terug met een stapel boeken. "Ik heb in de aankomende week nog een aantal interessante poker afspraken staan en als je voldoende aangesterkt bent kun je mij misschien vergezellen. Tot die tijd kun je misschien wat nuttigs doen door deze boeken door te spitten. Zoals je al gezien hebt beschik ik ook nog over een uitgebreide collectie dvd's waar je misschien wat van kunt opsteken. Morgen regel ik een laptop voor je zodat je ook wat pokerfora kunt afstruinen. Sites zoals Nederpoker, DeucesCracked en nog vele andere sites hebben hele interessante instructievideo's waar jij zeker nog wat van kunt leren!

Met open mond staar ik Dex aan. "Verwacht je écht dat ik al die moeite ga nemen voor een spélletje?"vraag ik hem. Mijn sarcastische ondertoon ontgaat hem niet. Dex kijkt mij geringschattend aan. "Als je mij wilt vergezellen als een levend stuk decoratie dan hoeft dat inderdaad niet."antwoordt Dex luchtig. "Eigenlijk was ik in de veronderstelling dat jij een dame was die wel wat meer in haar mars had dan haar geld op haar rug te verdienen."sneert Dex. "Het spijt mij als ik mij vergist heb. Doorgaans beschik ik over redelijk wat mensen kennis." Ik voel dat ik een kleur van verontwaardiging krijg."Er komt heel wat meer bij kijken dan een beetje op je rug liggen hoor!"schiet ik in de verdediging. De rest van de tirade die ik al in mijn hoofd aan het voorbereiden was slik ik in als ik de geamuseerde uitdrukking op Dex zijn gezicht zie. Nijdig gris ik twee boeken van de stapel en kwak ze nonchalant op het bed. Vervolgens laat ik de badjas van mijn schouders op de grond glijden en glijd snel tussen de koele lakens. Met een paar kussens in mijn rug begin ik aan het doorspitten van de pagina's. Al snel ga ik helemaal op in de stof die ik absorbeer als een spons. Na een paar uur merk ik dat ik moeite heb om mij nog te concentreren en mijn ogen open te houden. Dex is tot die tijd steeds in het aangrenzende vertrek gebleven en komt af en toe om het hoekje kijken of ik nog wat nodig heb. Wanneer hij weer komt kijken pakt hij het boek van mij over en zegt dat het genoeg is geweest voor vandaag. Hij beveelt mij een uurtje te gaan rusten. In de tussentijd zal hij wat te eten halen belooft hij. Dankbaar gehoorzaam ik en nog geen minuut later ben ik in een diepe droomloze slaap verzonken..

Het lijkt uren later als ik wakker word en er heerlijke geuren mijn neus bereiken vanuit het kleine keukentje. Dex komt even later de kamer binnenlopen met twee dampende borden die hij op de salontafel neer zet. Dex wrijft eens in zijn handen en zegt dan dat hij besloten heeft dat ik als beloning voor mijn getoonde inzet nu samen met hem een leuke film mag kijken. Hij zet zijn woorden nog wat kracht bij met een schalkse knipoog. Opgetogen nestel ik mij naast hem op het tweezits bankje met mijn bord op schoot.

Even later zitten we samen "Rounders" te kijken. Ik had het kunnen weten. Deze man ademt poker, leeft poker, is poker. Ondanks alles vind ik de film toch geweldig en ik moet toe geven dat het pokervirus mij nu lichtelijk in zijn greep heeft gekregen. Overmoedig geworden vraag ik Dex of hij zin heeft om met mij een potje Heads-up te spelen. Na een uurtje heb ik hier al weer spijt van want ik weet geen potje te winnen. Wanneer ik een redelijke hand heb bijt Dex niet en als ik probeer te bluffen heeft Dex mij onmiddellijk door. Lachend zegt Dex dat ik nog maar even het boek over poker tells moet door nemen. Wanneer ik een mooie hand heb of als ik gehit heb zit ik fier recht op volgens Dex. Als ik echter niet gehit heb laat ik mijn schouders hangen zo redeneert hij. Ik ben bang dat ik hem daar in gelijk moet geven. Meteen neem ik mijzelf voor er de volgende keer extra op te letten. Oneindig moe zoek ik mijn bed weer op en al snel zak ik weer heerlijk weg om de volgende ochtend fit en barstend van energie te ontwaken. Speurend kijk ik de ruimte door op zoek naar mijn koffers. In een hoekje naast de bank ontwaar ik mijn eigendommen. Op mijn tenen sluip ik naar de koffer om mijn trainingsspullen er uit te vissen. Mijn haar draai ik in een snelle paardenstaart. Als ik mijn gezicht in de spiegel boven de gaskachel zie slaak ik een klein kreetje. Mijn ogen worden gekenmerkt door twee grote blauwe schaduwen. Mijn neus is nog gezwollen. Laten we zeggen dat ik er wel eens aantrekkelijker heb uit gezien. Snel vis ik een grote zonnebril uit mijn tas. Even later verlaat ik half sluipend de boot om een rondje te gaan hardlopen. Haast euforisch begin ik te joggen. Het voelt alsof ik stiekem mijn ouderlijk huis ben ontvlucht naar een verboden feestje.

Na een minuut of tien verlaat ik de binnenstad en sla een weg in die leidt naar een industrieterrein. Tijdens het lopen denk ik weemoedig terug aan mijn studententijd. Ik woonde op kamers in de binnenstad van Groningen. In het studentenhuis naast mij woonden twee jongens genaamd Ducks en Hansy. Ik weet nog dat zij altijd aan het worstelen waren met hun gewicht. Vooral Hansy had een gruwelijke hekel aan sporten. Of je moest vissen al als een sport beschouwen. Beiden lieten dagelijks maaltijden bezorgen. Vaak schoof ik gezellig bij ze aan om een pizza te verorberen. Terwijl zij langzaam aan steeds verder begonnen uit te dijen bleef ik door mijn dagelijkse trimrondje gewoon op gewicht. Dat waren nog eens tijden. Ik vraag mij af wat er van hun geworden zal zijn.

Dan word ik uit mijn gedachten opgeschrikt doordat ik mij realiseer dat er al een tijdje een auto langzaam achter mij rijd. Het zweet breekt mij uit. Ik durf nauwelijks om te kijken. Hoe dom is het eigenlijk om zonder overleg met Dex de woonboot te verlaten?

• Drawing Dead (deel 1)
• Drawing Dead - deel 2
• Drawing Dead - deel 3
• Drawing Dead - deel 4
• Drawing Dead - deel 5
• Drawing Dead - deel 6
• Drawing Dead - deel 7