Door HansytheKing, geplaatst op woensdag 14 april 2010, 13:30. Views: 1.

Drawing Dead - deel 3

Wanneer Ted mij in het oog krijgt klopt hij de man joviaal op de schouder. Vervolgens komt hij mijn kant op lopen. De man laat hij achter bij een Aziatisch meisje die hem zorgzaam onder haar hoede neemt. Een zucht van opluchting ontsnapt aan mijn lippen. Ted ziet waarschijnlijk mijn uitdrukking want glimlachend slaat hij zijn arm om mijn schouder. "Maak je geen zorgen meisje " fluistert hij op vaderlijke toon in mijn oor. Samen lopen we naar het achterste gedeelte van de club waar het loungegedeelte is gelegen. In een van de achterste zitjes zit Dex. Ik voel mijn hart in mijn keel kloppen en ik raak lichtelijk buiten adem. Wanneer Dex gaat staan en mij grijnzend de hand schud bemerk ik tot mijn verbazing dat hij vloeiend Nederlands spreekt. Na de gebruikelijke beleefdheden te hebben uitgewisseld komen we snel ter zake. Dex heeft de aankomende week een aantal afspraken staan waarbij hij een gezelschapsdame kan gebruiken. Ik wordt morgen avond om acht uur in het hotel verwacht waar hij momenteel logeert.

De volgend dag stap ik om drie minuten voor acht uit de taxi voor het hotel. De laatste drie seconden voor dat ik het hotel binnen stap zijn cruciaal. Zijn de toegangsdeuren van glas?
Zo,ja dan kijk ik snel waar de liften zijn. Nooit binnen wandelen en dom blijven staan, of aan personeel vragen welke kant je op moet. Loop altijd met opgeheven hoofd zelfverzekerd naar binnen en gun de mensen alleen een kort knikje ter begroeting. Wanneer je niet direct de liften of toiletten ziet, duik dan gewoon de eerste de beste gang in. Vervolgens ga je je oriënteren.

Feit: In een wereld vol twaalfjarigen met sexy laarzen en minirokjes is de zekerste manier om te bepalen wie de call-girl is in de lobby van een hotel om uit te kijken naar de vrouw in mantelpak van een dure ontwerper. Als je al een indruk achterlaat dan moet het die van een goedgeklede dame zijn. Je bent een zakenvrouw.
Wat niet per se onwaar is..

In de lift check ik nog even mijn lipgloss. Daarna strijk ik mijn rokje glad. Gouden regel is dat je stipt op tijd bent. En nooit zweten of jachtig over komen. Wanneer ik uit de lift stap zoek ik de juiste deur en klop kort maar krachtig aan.

Als ik de kamer binnen stap zie ik dat Dex het soort vrijetijdskleding draagt dat mijn vrienden ook zouden kunnen dragen, een strak wit shirt en een goedzittende spijkerbroek. Ik voel me meteen overdreven gekleed in mijn mantelpakje en overdadige make-up. "Hallo!" zegt hij en schenkt mij een glimlach alsof hij blij verrast is om mij hier te zien.

De kamer ligt bezaaid met onuitgepakte bagage en stapels boeken. Dex knikt naar het geld in een envelop op het bureau. Ik stop het zonder na te tellen in mijn tas. Je gaat nooit tellen waar de klant bij is. Als je het niet vertrouwd kun je later nog tellen.

Op dat moment gaat Dex zijn telefoon en terwijl hij op het schermpje tuurt, verontschuldigt hij zich en neemt het gesprek aan. Ondertussen maakt hij mij met een wuivend gebaar duidelijk waar de slaapkamer is. Haastig loop ik in de aangegeven richting en open de slaapkamerdeur. In de kamer is het opvallend netjes. De inrichting is eenvoudig maar straalt toch luxe uit. Na een korte inspectie begin ik routine matig wat kleding uit te pakken. Op de achtergrond vang ik flarden van het telefoongesprek op.
"Wat is het adres zeg je?" "Ok, en de naam was?" "Ja, komt goed, zorg ik wel voor."

Onverstoorbaar ga ik door met mijn handelingen. Het licht een beetje dimmen. Alvast een flesje olie klaar zetten. Mijn mantelpakje hang ik netjes over een stoel en ik besluit nadat ik het bad voor Dex heb laten vol lopen om hem op te wachten in mijn lingerie. Afwachtend neem ik plaats in de enige fauteuil die de kamer rijk is.

Als na een paar minuten de deur open zwaait kijkt Dex met de klink nog in zijn hand de kamer rond. Zijn gezichtsuitdrukking veranderd van verbaasd naar geïrriteerd. Een ongemakkelijk gevoel bekruipt mij en ik voel me erg bloot in mijn weinig aan de verbeelding overlatende kanten setje. "Wat ben je in godsnaam aan het doen! Over vijf minuten verwacht ik dat je klaar staat. Avondkleding!" Voor dat ik nog iets kan zeggen sluit Dex de deur met een luide knal. Gegeneerd spring ik op uit de stoel en gris een zwarte enkellange jurk uit de kast en wurg me in het strakke geval. Vervolgens gesp ik snel de bandjes van mijn avondschoentjes dicht en ren naar de badkamer. Ik check nog even snel mijn kapsel en make-up en haast me dan naar de kamer. Dex zit op de bank met zijn laptop op schoot. "Ik ben er klaar voor!"zeg ik half buiten adem. "Goed zo."zegt Dex zonder op te kijken. "Het spijt me dat ik net zo tegen je uitviel"vervolgt hij."Dat was niet nodig." "Het geeft niet" antwoord ik luchtig maar ik vraag me af waarom ik zo moest opschieten terwijl hij hier rustig op de bank zit in zijn vrijetijdskleding.

Dan staat Dex op en verdwijnt in de slaapkamer. Binnen enkele minuten is ook hij omgekleed. In een zwarte smoking komt hij de kamer binnen wandelen.
"Let`s go!" Zegt hij vrolijk en bied mij zijn arm aan. Gearmd lopen we vervolgens naar de liften die ons naar de parkeergarage onderin het pand brengt. Even later zit ik naast hem in zijn glanzende zwarte Mercedes en krijg ik eindelijk de kans om te vragen wat nu precies de bedoeling is. Dex legt mij uit dat hij geld verdiend met poker. We zijn nu onderweg naar een feestje waarvan hij weet dat er een aantal gasten graag een kaartje legt. Die gasten doen dat echter als hobby en zijn vissen legt Dex mij uit. De bedoeling is dat wij als stel de kaartende mensen treffen en dat Dex dan mee gaat spelen. Wanneer er genoeg verdiend is trekken we ons weer terug en gaan naar huis. Als Dex mij een teken geeft moet ik naar hem toe lopen en zeggen dat ik graag naar huis wil. Daarna hij zich zal verontschuldigen tegen over de andere spelers. Het klinkt heel gemakkelijk allemaal. Nadat Dex mij het teken heeft uitgelegd laat ik me achterover zakken in de verwarmde stoel en probeer aan de hand van de borden boven de weg uit te vinden waar we naar toe gaan. Na een dik half uur nemen we de afslag Wassenaar. Ik ga iets rechter op zitten. Aan weerszijden van de weg staan spectaculaire villa`s. Na een paar minuten draait Dex een oprijlaan op die mooi verlicht wordt door feestelijke lampionnetjes die vrolijk dansen op het avondbriesje. We parkeren onze auto tussen de meest exotische bolides. Een vreemd soort opwinding overvalt me als ik uitstap.
Dex begeleidt me over het knisperende grind naar de entree. Bij de gigantische toegangsdeuren staat ons een welkomstcomité op te wachten. Een jong dienstertje staat klaar met een gigantisch dienblad vol met glazen Kir Royal. Dex pakt nonchalant twee glazen van het blad en al proostend lopen we door de indrukwekkend hal. Achter ons hoor ik iemand roepen: "Hallo? Hallo! Mijnheer, mag ik even uw naam!" Dex doet net of hij niets hoort en versnelt zijn pas mij met zich mee trekkend. We banen ons een weg door een menigte van druk pratende en lachende mensen. Wij blijven echter door lopen tot we bij een grote hal aan komen die gedomineerd wordt door een met rode vloerbedekking beklede wenteltrap. Dex loopt doelbewust de trap op alsof hij hier kind aan huis is. Ik vraag me af hoe het komt dat hij hier zo goed de weg weet. Boven lopen we door een hal met aan weerszijden vele deuren. Achter een van de deuren horen we geroezemoes. Dex opent zelfverzekerd de deur en stapt naar binnen terwijl hij zijn arm stevig om mijn middel slaat."Goedenavond heren!" De ruimte is gevuld met een aantal statafels waar mensen op gedempte toon staan te keuvelen. In het midden staat echter een grote mahonie houten pokertafel. Wanneer ik opkijk naar Dex en me afvraag wat de volgende stap zal zijn zie ik tot mijn ontzetting dat zijn gezicht asgrauw is geworden. Voor ik goed en wel in de gaten heb wat er aan de hand is zakt Dex in elkaar en raakt hij met een doffe klap de vloer.