Rolf Master Classics Blog. Dag 2: EUR200+20 no-limit hold'em
Het toernooi voor de 'rammers' is voor mij redelijk verlopen - maar helaas geen cash. Zonder rebuys, en aan een vrij kalme tafel, was ik al snel terug op 350 van de initiele 1000. Vandaar wist ik me langzaam op te werken naar 3300, en met de 1000 add-on (add-on hoort minimaal 1.5 keer te zijn in unl. rebuy events!) eindigde ik de rebuyfase licht bovengemiddeld met 4300. Met de blinden nog laag en geen antes, besloot ik wederom me erg kalm & rustig in dit toernooi te spelen. Ik voelde me goed, maar toen kwam een serie handjes niet goed voor me was.
Met de blinden 75-150, raiste ik UTG+1 naar 500 met JJ. Tonnie Krijn op de button had de raise niet gezien en callde 150. Toen hij werd verteld dat er geraist was en hij zijn geld niet terugkreeg besloot hij de 500 te callen. En toen maakte plotseling de big blind 2000, een vrij strakke Aziatische jongen die niet heel ervaren leek. Ik had zelf nog 3900 behind. Normaal gesproken vertrouw ik reraises uit de BB maar zelden, en ik was ook bang dat deze jongen misschien zijn hand overschatte, of misschien anderzijds een move wilde maken tegen mij simperlweg omdat *ik* het was. Ondanks mijn twijfel besloot ik te folden, en tot op dit moment weet ik niet of dit wel de juiste keuze was. Ik denk het wel - gewoonlijk zijn mijn reads op Aziatische mensen spot on, zelfs als ik nog maar zelden of nooit met ze gespeeld heb.
Daarna plaatste ik de grote & kleine blind, en meteen daarna werd onze tafel opgebroken en kwam ik UTG+1 op mijn nieuwe tafel. (Kut dus!) Shortstacked speelde ik 20 handjes lang niets, om toen twee mooie uncontested moves te maken (op button van 200 naar 1200 met 98 na 3 limpers, waarbij de eerste limper Sammy Kamal mijn raises zeer respecteert), en daarna eentje met Qs 5s uit de small blind na een open-limper uit de cutoff. Ik won nog een uncontested pot met 88 wederom vanuit de small blind na 3 limpers - dezelfde als in de eerste 'move'. Ik verwachtte dat ik nu zou worden aangehouden door een weak ace, maar won weer uncontested. Langzaam kwam ik weer terug in de wedstrijd, maar toen liepen de dingen alsnog spaak.
Met de blinds 150-300 moest ik postflop folden tegen een al dan niet geplande stop-and-go van Sammy Kamal op een flop QJx (ik met 77), en daarna werd het allemaal nog vervelender. In mijn rug waren 3 erg grote stacks gekomen, waarvan er 2 zeer bekend waren met mijn overbet-tactiek (Rob Sterken & Sven Polarski), en de speler direct links van me zei het spel pas gisteren te hebben geleerd, maar speelde toch extreem agressief. Een lastige positie dus, en ik besloot mijn tactiek iets aan te passen. Maar het pakte niet uit zoals ik wilde.
Met As 9s op de button na 1 vrij strakke limper, besloot ik slechts te flatcallen. Het geld was net te diep voor een push, en bovendien las ik de limper op AT of AJ en wilde ik dus ruimte hebben voor een eventuele postflop move. Toen raiste de small blind, de 'nieuweling' zeg maar, naar 2200. Ik had 3900 behind en ging in de tank. Ik schatte de kansen in dat mijn opponent hier ofwel een move maakte, danwel gewoon zijn hand overschatte. (een common trait voor nieuwe spelers.) Uiteindelijk ging ik voor de veilige uitweg en foldde ik, om uit te vinden dat dat toch niet correct was geweest. (Mijn buurman showde Ks Js, en het was duidelijk aan zijn body language dat hij dacht dat dat ook inderdaad de beste hand was.) Ik showde mijn As 9s, ook om Rob & Sven te laten zien dat ik in positie slechts callde met een toch aardig sterke hand, in de hoop hier mogelijk later gebruik van te kunnen maken. Twee handen later vond ik KQ offsuit, in de cutoff-1 dus. Na 1 losse open-limper 2 rechts van mij besloot ik wederom slechts te limpen, en dit keer was het button Rob Sterken die met een snelle, en grote, raise kwam. De totale bet: 2100, een bet die erop *leek* dat Rob geen call wilde. Hij wist natuurlijk dat de open-limper los was en ik had niet genoeg om te raisen, dus hoefde Rob hier niet per se een grote hand te hebben - zo was althans mijn analyse. Ik nam mijn tijd, en nadat de open-limper foldde besloot ik de situatie nogmaals te analyseren. Het belangrijkste: Ik wilde voelen wat de kans was dat Rob hier AK of AQ had, de 2 handen die ik het minst lief zou zien natuurlijk. (Buiten KK of QQ, dat spreekt voor zich.) Normaal gesproken call ik nooit raises met probleemhanden als KQ, maar gezien de psychologie van de situatie verwachtte ik in Rob's range veel paren JJ of lager & veel suited connectors, en mogelijk zelfs een occasional hand die door mijn KQ gedomineerd zou worden. Met nu dus 3600 behind, callde ik de 1800 extra om voor de stop-and-go te gaan, wetende dat ik waarschijnlijk mezelf in een zeer marginale situatie had gebracht. Op een flop J53 met 2 harten pushte ik toen zelf, tegen wat bleek de nuts (JJ voor top set). Al met al bleek ik dus preflop slechts een lichte dog te zijn geweest met mijn KQ (en zou je dus kunnen zeggen dat ik oddsgewijs in de hand hoorde, vooral gezien mijn al geinvesteerde 300), alhoewel mijn read verre van juist bleek omdat ik Rob juist op een significant zwakkere hand had gezet dan de JJ die hij had. Ik had nog wat runner-runner flush & straat potentieel, maar verbeterde niet. En dus lag ik eruit de laatste hand voor de break, in 86e positie (van de 285 starters).
Al met al was ik weer niet ontevreden over mijn spel, en was ik toch weer vrij diep in het toernooi gekomen (ondanks mijn reeds genoemde conservatisme wat betreft rebuys). Maar in mijn beslissingen m.b.t. het callen / reraisen van grote bets was ik ietwat ongelukkig geweest - en dit betekende uiteindelijk ook mijn Waterloo.
Nou ja, morgen weer een dag laat ik maar zeggen. Ik ben meteen naar huis gegaan en heb de juicy PLO cash games laten lopen om zo fris mogelijk te blijven, en me zo goed mogelijk voor te bereiden op de vele zware dagen die nog gaan volgen. Ik hoop dat deze discipline ook inderdaad beloond gaat worden de komende dagen. Ik zou zeggen: Steun me maar zo veel jullie kunnen - want iedere steun is van harte welkom.
Tot morgen!
Rolf
Met de blinden 75-150, raiste ik UTG+1 naar 500 met JJ. Tonnie Krijn op de button had de raise niet gezien en callde 150. Toen hij werd verteld dat er geraist was en hij zijn geld niet terugkreeg besloot hij de 500 te callen. En toen maakte plotseling de big blind 2000, een vrij strakke Aziatische jongen die niet heel ervaren leek. Ik had zelf nog 3900 behind. Normaal gesproken vertrouw ik reraises uit de BB maar zelden, en ik was ook bang dat deze jongen misschien zijn hand overschatte, of misschien anderzijds een move wilde maken tegen mij simperlweg omdat *ik* het was. Ondanks mijn twijfel besloot ik te folden, en tot op dit moment weet ik niet of dit wel de juiste keuze was. Ik denk het wel - gewoonlijk zijn mijn reads op Aziatische mensen spot on, zelfs als ik nog maar zelden of nooit met ze gespeeld heb.
Daarna plaatste ik de grote & kleine blind, en meteen daarna werd onze tafel opgebroken en kwam ik UTG+1 op mijn nieuwe tafel. (Kut dus!) Shortstacked speelde ik 20 handjes lang niets, om toen twee mooie uncontested moves te maken (op button van 200 naar 1200 met 98 na 3 limpers, waarbij de eerste limper Sammy Kamal mijn raises zeer respecteert), en daarna eentje met Qs 5s uit de small blind na een open-limper uit de cutoff. Ik won nog een uncontested pot met 88 wederom vanuit de small blind na 3 limpers - dezelfde als in de eerste 'move'. Ik verwachtte dat ik nu zou worden aangehouden door een weak ace, maar won weer uncontested. Langzaam kwam ik weer terug in de wedstrijd, maar toen liepen de dingen alsnog spaak.
Met de blinds 150-300 moest ik postflop folden tegen een al dan niet geplande stop-and-go van Sammy Kamal op een flop QJx (ik met 77), en daarna werd het allemaal nog vervelender. In mijn rug waren 3 erg grote stacks gekomen, waarvan er 2 zeer bekend waren met mijn overbet-tactiek (Rob Sterken & Sven Polarski), en de speler direct links van me zei het spel pas gisteren te hebben geleerd, maar speelde toch extreem agressief. Een lastige positie dus, en ik besloot mijn tactiek iets aan te passen. Maar het pakte niet uit zoals ik wilde.
Met As 9s op de button na 1 vrij strakke limper, besloot ik slechts te flatcallen. Het geld was net te diep voor een push, en bovendien las ik de limper op AT of AJ en wilde ik dus ruimte hebben voor een eventuele postflop move. Toen raiste de small blind, de 'nieuweling' zeg maar, naar 2200. Ik had 3900 behind en ging in de tank. Ik schatte de kansen in dat mijn opponent hier ofwel een move maakte, danwel gewoon zijn hand overschatte. (een common trait voor nieuwe spelers.) Uiteindelijk ging ik voor de veilige uitweg en foldde ik, om uit te vinden dat dat toch niet correct was geweest. (Mijn buurman showde Ks Js, en het was duidelijk aan zijn body language dat hij dacht dat dat ook inderdaad de beste hand was.) Ik showde mijn As 9s, ook om Rob & Sven te laten zien dat ik in positie slechts callde met een toch aardig sterke hand, in de hoop hier mogelijk later gebruik van te kunnen maken. Twee handen later vond ik KQ offsuit, in de cutoff-1 dus. Na 1 losse open-limper 2 rechts van mij besloot ik wederom slechts te limpen, en dit keer was het button Rob Sterken die met een snelle, en grote, raise kwam. De totale bet: 2100, een bet die erop *leek* dat Rob geen call wilde. Hij wist natuurlijk dat de open-limper los was en ik had niet genoeg om te raisen, dus hoefde Rob hier niet per se een grote hand te hebben - zo was althans mijn analyse. Ik nam mijn tijd, en nadat de open-limper foldde besloot ik de situatie nogmaals te analyseren. Het belangrijkste: Ik wilde voelen wat de kans was dat Rob hier AK of AQ had, de 2 handen die ik het minst lief zou zien natuurlijk. (Buiten KK of QQ, dat spreekt voor zich.) Normaal gesproken call ik nooit raises met probleemhanden als KQ, maar gezien de psychologie van de situatie verwachtte ik in Rob's range veel paren JJ of lager & veel suited connectors, en mogelijk zelfs een occasional hand die door mijn KQ gedomineerd zou worden. Met nu dus 3600 behind, callde ik de 1800 extra om voor de stop-and-go te gaan, wetende dat ik waarschijnlijk mezelf in een zeer marginale situatie had gebracht. Op een flop J53 met 2 harten pushte ik toen zelf, tegen wat bleek de nuts (JJ voor top set). Al met al bleek ik dus preflop slechts een lichte dog te zijn geweest met mijn KQ (en zou je dus kunnen zeggen dat ik oddsgewijs in de hand hoorde, vooral gezien mijn al geinvesteerde 300), alhoewel mijn read verre van juist bleek omdat ik Rob juist op een significant zwakkere hand had gezet dan de JJ die hij had. Ik had nog wat runner-runner flush & straat potentieel, maar verbeterde niet. En dus lag ik eruit de laatste hand voor de break, in 86e positie (van de 285 starters).
Al met al was ik weer niet ontevreden over mijn spel, en was ik toch weer vrij diep in het toernooi gekomen (ondanks mijn reeds genoemde conservatisme wat betreft rebuys). Maar in mijn beslissingen m.b.t. het callen / reraisen van grote bets was ik ietwat ongelukkig geweest - en dit betekende uiteindelijk ook mijn Waterloo.
Nou ja, morgen weer een dag laat ik maar zeggen. Ik ben meteen naar huis gegaan en heb de juicy PLO cash games laten lopen om zo fris mogelijk te blijven, en me zo goed mogelijk voor te bereiden op de vele zware dagen die nog gaan volgen. Ik hoop dat deze discipline ook inderdaad beloond gaat worden de komende dagen. Ik zou zeggen: Steun me maar zo veel jullie kunnen - want iedere steun is van harte welkom.
Tot morgen!
Rolf
