Rolf blog MCOP event 7: €100+20 NLH unl. reb.
Het laatste toernooi was natuurlijk een Koekoeroekoe-toernooi van het zuiverste water; met poker had het niet al te veel te maken. Niettemin zette ik mijn strijd voort voor het bord, danwel een derde cash of een tweede finale. Het bord bleef achterwege, maar de cash & de finaletafel lukten wel.
Na rustig te zijn begonnen in de rebuyfase, begon ik na 1 rebuy & 1 add-on met precies 2000 aan de 'real deal'. In de pauze rende ik naar de Japanner om een restaurantje te boeken voor de dames uit Vegas Voyage die op bezoek waren in het HC, vier dames sterk liefst. En toen ik terugkwam vanm het reserveren was ik net op tijd om AK op te rapen, en in 4 stappen, met een aas op de flop, succesvol te verdubbelen.
Zoals deze gehele Master Classics, bleef ik extreem tight spelen met vrijwel geen moves, waarbij ik simpelweg afwachtte om op mijn goede handen te worden afbetaald. Pas bij de laatste 25 spelers ging ik wat meer moves maken, en op een gegeven moment waren de blinds & antes zo hoog, en was het toernooi zo'n crapshoot, dat ik van alle standen de chips erin keilde. Wederom een AK bracht bij in de top 4 van stacks, maar 3 potten later was ik met 1500 over de kleinste stack in het toernooi nadat drie baggerhanden op rij niet konden improven. Ik vuurde uit alle standen, manoeuvreerde mijzelf de finaletafel in als bijna shortstack met 2.5 big blinds (de chipleader had 11 big blinds, dus laten we zeggen de skillfactor was niet echt hoog), foldde daarin de eerste 2 handen tegen (gecallde) all-in raises om zo twee plaatsen te stijgen, en was bij mijn eerste eigen all-in raise gedomineerd - en dus was het 'op'.
Tja, geen bord dus, hoewel ik ondanks mijn kleine stack echt dacht dat ik die zou gaan binnenhalen. Maar het bleef dus bij een derde cash (van €2,855) en een tweede finaletafel (na mijn achtste plaats in de PLO). Ik was niet ontevreden, hoewel ik ook nu weer geen titel kon binnenslepen - en daar was het me toch allemaal om te doen. Maar toch: Drie keer was ik dichtbij, en dat in slechts 7 events - dat vind ik toch een mooie prestatie. Sterker: Alle toernooien was ik 'vast', en ben ik diep of vrij diep gekomen, en ook dat toont aan dat ik gewoon in lekkere vorm ben, en eigenlijk steeds beter en meer solide in de toernooien acteer. Het prijzengeld bleef dus met resp. €1,445 (limit hold'em), €5,195 (pot-limit Omaha) en €2,855 (no-limit hold'em) relatief beperkt, maar goed ik ben wel weer belangrijke live toernooi ervaring rijker - en dat is ook wat waard. Plus, mijn mooie Master Classics serie zet zich voort - en ik hoop dat die serie volgend jaar dus gewoon wordt voortgezet.Â
Bedankt voor de support!
Rolf
Na rustig te zijn begonnen in de rebuyfase, begon ik na 1 rebuy & 1 add-on met precies 2000 aan de 'real deal'. In de pauze rende ik naar de Japanner om een restaurantje te boeken voor de dames uit Vegas Voyage die op bezoek waren in het HC, vier dames sterk liefst. En toen ik terugkwam vanm het reserveren was ik net op tijd om AK op te rapen, en in 4 stappen, met een aas op de flop, succesvol te verdubbelen.
Zoals deze gehele Master Classics, bleef ik extreem tight spelen met vrijwel geen moves, waarbij ik simpelweg afwachtte om op mijn goede handen te worden afbetaald. Pas bij de laatste 25 spelers ging ik wat meer moves maken, en op een gegeven moment waren de blinds & antes zo hoog, en was het toernooi zo'n crapshoot, dat ik van alle standen de chips erin keilde. Wederom een AK bracht bij in de top 4 van stacks, maar 3 potten later was ik met 1500 over de kleinste stack in het toernooi nadat drie baggerhanden op rij niet konden improven. Ik vuurde uit alle standen, manoeuvreerde mijzelf de finaletafel in als bijna shortstack met 2.5 big blinds (de chipleader had 11 big blinds, dus laten we zeggen de skillfactor was niet echt hoog), foldde daarin de eerste 2 handen tegen (gecallde) all-in raises om zo twee plaatsen te stijgen, en was bij mijn eerste eigen all-in raise gedomineerd - en dus was het 'op'.
Tja, geen bord dus, hoewel ik ondanks mijn kleine stack echt dacht dat ik die zou gaan binnenhalen. Maar het bleef dus bij een derde cash (van €2,855) en een tweede finaletafel (na mijn achtste plaats in de PLO). Ik was niet ontevreden, hoewel ik ook nu weer geen titel kon binnenslepen - en daar was het me toch allemaal om te doen. Maar toch: Drie keer was ik dichtbij, en dat in slechts 7 events - dat vind ik toch een mooie prestatie. Sterker: Alle toernooien was ik 'vast', en ben ik diep of vrij diep gekomen, en ook dat toont aan dat ik gewoon in lekkere vorm ben, en eigenlijk steeds beter en meer solide in de toernooien acteer. Het prijzengeld bleef dus met resp. €1,445 (limit hold'em), €5,195 (pot-limit Omaha) en €2,855 (no-limit hold'em) relatief beperkt, maar goed ik ben wel weer belangrijke live toernooi ervaring rijker - en dat is ook wat waard. Plus, mijn mooie Master Classics serie zet zich voort - en ik hoop dat die serie volgend jaar dus gewoon wordt voortgezet.Â
Bedankt voor de support!
Rolf






