Kut! Dat is het eerste woord dat altijd bij me opkomt als ik uit een toernooi ben gekickt. En vandaag was niet anders. Ik heb gevochten als een leeuw, gestreden voor mijn leven en mooie TV gemaakt... maar ik bleef niettemin met lege handen achter.

Met een stack van 7,875, en ik beginnend in de 400 big blind (antes 50), wist ik dat vandaag rammen zou worden. Ik had zorgvuldig een extreem weak-tight image geprobeerd op te bouwen in dag 1 - en ik wist dat in dag 2 ik dat image te gelde moest proberen te maken.

Bij de buitenlanders dan vooral, niet zozeer bij de Nederlanders. Want van zowel Arno Weber als Joris Jaspers wist ik dat zij natuurlijk mijn vermogen tor 'shifting gears' kennen, en zeer bekend waren met mijn strategie van vorig jaar. Dit betekende dat ik juist voor hen mijn grote reraises zou beperken tot handen die ook daadwerkelijk enige showdown-power hadden.

En wonder boven wonder - in de eerste hand kwam al een perfekte double-up situatie. Joris raiste UTG+1 naar 1050, en met As Ks maakte ik een 'verdachte' overbet reraise naar 5250. Met Ah Qc was het duidelijk dat hij (gezien zijn kennis van mijn spel vorig jaar, en ook gezien zijn fikse stack van 34K) niet kon wegleggen, maar hij was zwaar gedomineerd natuurlijk. Ik riep om "geen rare dingen", maar de flop kwam met 3 klaveren. Plotseling was mijn opponent zijn vrijwel dode hand compleet tot leven gebracht, en ondanks mijn positive reinforcement richting de dealer, was de turn een Q. Nu was mijn hand volkomen dood, en er waren slechts 2 kaarten in het deck nog goed voor mij: de twee rode koningen. Ik bleef als altijd vol vertrouwen, en riep: "Dealer je kan het. Koning, geen klaveren - je kan het!", en PAF! hij draaide de harten koning op de river.

Phew! Ik leefde, en ik dacht meteen: Na deze miracle escape gaan er mooie dingen gebeuren. Ik had nu 16,500, nog steeds ruim minder dan de gemiddelde stack van 23,000, maar ik had nog alle tijd & ruimte om dingen te doen. Sterker, omdat in mijn rug alle spelers plotseling stacks van min. 10K-12K hadden, en omdat play nog 10-handed was, liet ik tot 2 keer toe AKo in early positie lopen door gewoon te folden als first in - en beide keren bleek dit terecht.  En ik ontsnapte nogmaals miraculeus. In de 400 big blind raiste Torstein Iversen naar slechts 925, de strakke small blind Duitser callde, en voor slechts 525 extra, met ook 500 aan antes in het midden, besloot ik mijn QTo te folden omdat ik dit zag als een problem hand, zeker gezien de aanwezigheid van de small blind en mijn mogelijk gesandwichte positie. Mijn tegenstanders bleken resp. AQ en TT te hebben, en het board kwam QT42 - en ik had met mijn top 2 gefileerd geweest tegen de Duitser zijn set. Good fold, Rolf! 

De eerste grote pot die ik daarna speelde pakte echter niet goed uit. Arno Weber open-raiste naar 1075, en had slechts 5100 behind. Omdat ik ook de 2 blinds links van me had gecoverd, en omdat ik wist dat Arno hier met een wijde range kon openen, besloot ik een grote reraise te maken - exact zoals ik gisteren bij hem had gedaan met mijn JJ. Nu had ik slechts KQ, en na enig denken callde Arno all-in met AQ. Ik was gedomineerd, en kon niet verbeteren.

Ik was nu terug op 6100 ofzo, en tegen strakke big blind Horst Koch raiste ik groot naar 4400 met Qc Tc vanuit de BT-2. Na lang denken foldde hij de waarschijnlijk beste hand. Ik paste daarna al mijn handjes, om exact een ronde later (nu met blinds 300-600/50) vanuit de exact zelfde positie weer groot te raisen. Nu met een totale stack van zo'n 6300 raiste ik groot met Ad 8d, en dit keer besloot Horst een stand te maken met 44. We gingen flippen, waarbij er natuurlijk weer een behoorlijke rij kijkers om de tafel stond. Ik riep op de mij bekende wijze om azen en achten, en na de flop QQ9 ook nog om een 9 (die Horst zijn kleine paar zou counterfeiten). En inderdaad: de turn was een aas, en ik leefde weer. Maar de A op de turn was de As die Horst ook een flush draw gaf, dus elke schoppen of elke 4 gaf hem alsnog de winnaar. En tot ontzetting van velen, en niet in de laatste plaats van mij, was dit keer de river eens slecht voor mij. Een 4 op de river eindigde mijn toernooi, en daarmee ook mijn hoop / verwachting dat ik ook dit jaar me weer heel diep in het toernooi zou knokken.

Al met al had ik een mooi event gespeeld, waar het me showdown-gewijs iets meer tegenzat dan ik mocht verwachten. Maar ja, dat kwam natuurlijk ook omdat ik door mijn eigen, zeer strakke, tactiek enigszins shortstacked was, en dus ook meer afhankelijk van fortuin / afwezigheid van pech in de showdowns.

Nou ja, ook in dit 5e event was ik toch weer vrij ver in het event gekomen, alhoewel nog wel zeer ruim voor the money, natuurlijk. Maar wat vastheid betreft ben ik zeer trots op mezelf, en het is dan ook jammer dat tot nu toe ik wel steeds ver ben gekomen, maar nog geen echte tophits. Ik hoop dat dat nu, bij de laatste 2 events, alsnog zal lukken. Want hoewel ik teleurgesteld ben dat in het event ik het niet (of net niet) heb kunnen waarmaken, dat neemt niet weg dat ik ook voor de laatste twee (kleinere) events extreem gefocust zal blijven. Want mijn doel blijft om hier met een bord, danwel een derde cash, weg te gaan - en ik hoop dat in de komende 2 dagen ik daar wederom van me kan laten horen.

Maar nu eerst nog even de wonden likken - dat spreekt voor zich.

Wish me luck!