Rolf blog MCOP event 4: PLO €320 final
Een goede uitgangspositie: lekkere plek, goed gepositioneerd t.o.v. de opponenten, een kennisvoorsprong in PLO, een grote bekendheid met de kracht & exploiteerbare zwaktes van al mijn opponenten, plus ook nog een bovengemiddelde stack... het was niet genoeg voor de titel.
In karakteristieke wijze begon ik de full-ring game zoals ik dat noem "weak-tight". Ik had slechts 1 handje gespeeld (en gewonnen) in de eerste 45 minuten, toen de volgende hand plaatsvond. Mijn rechterbuurman Markus, een ABC-Duitse speler die normaal alleen AA agressief durft te spelen en die als chipleader was begonnen, had net een grote pot verloren. Gewoonlijk wordt hij, in typisch Duitse stijl, een beetje hot na het verliezen van een hand. Dus, toen hij in de small blind als first one in limpte, en ik in de big blind AQ73 double-suited had, had ik een automatische raise, en ik maakte er 18K van. Markus zei toen onmiddelijk "Raise pot!" en op de manier waarop hij het zei wist ik 100% zeker dat hij hier een relatief marginale hand had, d.w.z. 100% zeker geen AA. Die marginale hand had ikzelf ook natuurlijk- ik had zeker geen hemelbestormer, en al helemaal niet tegen een limp-reraise. Maar met 18K al in de pot, en mijn opponent zijn stack 104K (ik had 132K), vond ik dat ik me hier niet van mijn hand kon zetten. Uitgaande van effectief all-in moest ik hier 86K bijleggen voor een totale pot van 208K, en Markus kon nu niet echt heel veel handen hebben tegen wie mijn AQ73ds geen 41% pot equity had. Bovendien is een belangrijk deel van mijn toernooistrategie dat ik niet bang ben om voor mijn hele stack te spelen, en dat wie mij de durf heeft mij aan te vallen moet weten dat zijn gehele toernooileven op het spel staat. En daarbij had ik mijn opponent natuurlijk ook nog gecoverd, alhoewel slechts barely so.
Al met al had mijn opponent inderdaad het relatief marginale KQQ6 single-suited, en had ik dus 44.3% pot equity. (Wat percentage-gewijs mijn move correct maakt - alhoewel dat natuurlijk niet betekent dat mijn play ook de meest optimale was.) Als lichte underdog verloor ik ook inderdaad deze hand, en was ik (met 3K-6K blinden) terug op 28K. Er waren nog 8 spelers in, en ik *had* dus de gemakkelijkste weg kunnen kiezen door niet zo snel de confrontatie aan te gaan - maar ik ga nu eenmaal altijd voor de eerste plaats. Dat gezegd hebbende, was het nu (na deze verloren 208K pot) de stack erin gooien met alles wat maar enigszins degelijk was. Na 1 gewonnen en 1 verloren pot had ik 38K, en op de button tegen de twee nog kleinere stacks dan ik (!) links van mij, raiste ik pot naar 21K met een absolute bagger, KQ63 single-suited. Big blind Jeff Kimber puste met JT98, en ik was dus zelfs een lichte favoriet - maar een J op de river cripplede me zodanig dat ik nog slechts 3K overhad. Jammer, want had ik gewonnen, dan had ik gewoon weer 73K gehad, en dus een stack van 12 big blinds, en weer in de buurt van gemiddeld.
Anyway, die 3K ging er de volgende multiway hand in, en zonder succes. Mijn quest voor het bord zat erop met een teleurstellend korte finale, en een uitermate teleurstellende €5,195 voor de 8e plaats. Maar ja, dat is nu eenmaal het lot van hoog-risico spel. Ik had al 2x all-in gewonnen de dag hiervoor in soortgelijke (tussen 45-55 & 50-50) situaties, en kon mij in dit toernooi dus zeker niet beklagen over pech, en helaas was de derde 'coin flip' niet de derde keer winst voor mij. Jammer, omdat dit nu mijn vierde Master Classics final ooit was, en hoewel ik normaal bijna iedere finale die ik speel ook daadwerkelijk win, is dat bij de MCOP nog nooit gelukt (2e, 5e, 5e en nu dus 8e).
Neemt niet weg dat ik deze week in absolute topvorm ben. Vier dagen op rij ruim bij de laatste 100, en tot twee keer toe in de laatste 5% van het veld. Iedere keer zeer dichtbij dus, maar ja - in poker telt dichtbij niet. Het gaat om maar 1 ding, winnen - en dat is me nog niet gelukt. Ik zal niet zeggen: Nu dus maar in de Main Event, want dat zou wel heel erg kort door de bocht zijn. Immers, het toernooi voor mij deze week was deze pot-limit Omaha, en de uitgangspositie voor vandaag was bijna perfekt. Zelden zal ik een zo ideale situatie hebben om een groot MCOP event op mijn naam te kunnen schrijven - en ik ben dan ook zeer teleurgesteld dat ik dat bord niet heb kunnen binnenslepen.
Terwijl ik dit schrijf, is ook De Dal gesneuveld, en is onze eigen Abel de enige Nederlandse vertegenwoordiger. Sterker, hij heeft veel chips, en die heeft hij bijna allemaal vergaard middels het bekende Rolf-recept: alle chips erin met de slechtste hand, en dan de outdraw maken. Lijkt mij het perfecte recept om hier te gaan winnen, en ik geef dan ook een welgemeend "Go Abel".  Â
En wat mezelf betreft is het eventjes weer herpakken, de rug rechten - en dan zorgen dat ik mijn superserie op de MCOP die ik al heb ingezet vorig jaar, nog eventjes gaat voortduren. OK, het is dan misschien wel enigszins tegen de stroom in (immers, ik kan niet verwachten dat ik steeds zo ver blijf komen - zo goed ben ik nu immers ook weer niet), maar ik ga nu eenmaal graag tegen de stroom in, en ik zal er dus weer staan de komende dagen. Met frisse moed - en gefocust als altijd.
Groet,
Rolf.
In karakteristieke wijze begon ik de full-ring game zoals ik dat noem "weak-tight". Ik had slechts 1 handje gespeeld (en gewonnen) in de eerste 45 minuten, toen de volgende hand plaatsvond. Mijn rechterbuurman Markus, een ABC-Duitse speler die normaal alleen AA agressief durft te spelen en die als chipleader was begonnen, had net een grote pot verloren. Gewoonlijk wordt hij, in typisch Duitse stijl, een beetje hot na het verliezen van een hand. Dus, toen hij in de small blind als first one in limpte, en ik in de big blind AQ73 double-suited had, had ik een automatische raise, en ik maakte er 18K van. Markus zei toen onmiddelijk "Raise pot!" en op de manier waarop hij het zei wist ik 100% zeker dat hij hier een relatief marginale hand had, d.w.z. 100% zeker geen AA. Die marginale hand had ikzelf ook natuurlijk- ik had zeker geen hemelbestormer, en al helemaal niet tegen een limp-reraise. Maar met 18K al in de pot, en mijn opponent zijn stack 104K (ik had 132K), vond ik dat ik me hier niet van mijn hand kon zetten. Uitgaande van effectief all-in moest ik hier 86K bijleggen voor een totale pot van 208K, en Markus kon nu niet echt heel veel handen hebben tegen wie mijn AQ73ds geen 41% pot equity had. Bovendien is een belangrijk deel van mijn toernooistrategie dat ik niet bang ben om voor mijn hele stack te spelen, en dat wie mij de durf heeft mij aan te vallen moet weten dat zijn gehele toernooileven op het spel staat. En daarbij had ik mijn opponent natuurlijk ook nog gecoverd, alhoewel slechts barely so.
Al met al had mijn opponent inderdaad het relatief marginale KQQ6 single-suited, en had ik dus 44.3% pot equity. (Wat percentage-gewijs mijn move correct maakt - alhoewel dat natuurlijk niet betekent dat mijn play ook de meest optimale was.) Als lichte underdog verloor ik ook inderdaad deze hand, en was ik (met 3K-6K blinden) terug op 28K. Er waren nog 8 spelers in, en ik *had* dus de gemakkelijkste weg kunnen kiezen door niet zo snel de confrontatie aan te gaan - maar ik ga nu eenmaal altijd voor de eerste plaats. Dat gezegd hebbende, was het nu (na deze verloren 208K pot) de stack erin gooien met alles wat maar enigszins degelijk was. Na 1 gewonnen en 1 verloren pot had ik 38K, en op de button tegen de twee nog kleinere stacks dan ik (!) links van mij, raiste ik pot naar 21K met een absolute bagger, KQ63 single-suited. Big blind Jeff Kimber puste met JT98, en ik was dus zelfs een lichte favoriet - maar een J op de river cripplede me zodanig dat ik nog slechts 3K overhad. Jammer, want had ik gewonnen, dan had ik gewoon weer 73K gehad, en dus een stack van 12 big blinds, en weer in de buurt van gemiddeld.
Anyway, die 3K ging er de volgende multiway hand in, en zonder succes. Mijn quest voor het bord zat erop met een teleurstellend korte finale, en een uitermate teleurstellende €5,195 voor de 8e plaats. Maar ja, dat is nu eenmaal het lot van hoog-risico spel. Ik had al 2x all-in gewonnen de dag hiervoor in soortgelijke (tussen 45-55 & 50-50) situaties, en kon mij in dit toernooi dus zeker niet beklagen over pech, en helaas was de derde 'coin flip' niet de derde keer winst voor mij. Jammer, omdat dit nu mijn vierde Master Classics final ooit was, en hoewel ik normaal bijna iedere finale die ik speel ook daadwerkelijk win, is dat bij de MCOP nog nooit gelukt (2e, 5e, 5e en nu dus 8e).
Neemt niet weg dat ik deze week in absolute topvorm ben. Vier dagen op rij ruim bij de laatste 100, en tot twee keer toe in de laatste 5% van het veld. Iedere keer zeer dichtbij dus, maar ja - in poker telt dichtbij niet. Het gaat om maar 1 ding, winnen - en dat is me nog niet gelukt. Ik zal niet zeggen: Nu dus maar in de Main Event, want dat zou wel heel erg kort door de bocht zijn. Immers, het toernooi voor mij deze week was deze pot-limit Omaha, en de uitgangspositie voor vandaag was bijna perfekt. Zelden zal ik een zo ideale situatie hebben om een groot MCOP event op mijn naam te kunnen schrijven - en ik ben dan ook zeer teleurgesteld dat ik dat bord niet heb kunnen binnenslepen.
Terwijl ik dit schrijf, is ook De Dal gesneuveld, en is onze eigen Abel de enige Nederlandse vertegenwoordiger. Sterker, hij heeft veel chips, en die heeft hij bijna allemaal vergaard middels het bekende Rolf-recept: alle chips erin met de slechtste hand, en dan de outdraw maken. Lijkt mij het perfecte recept om hier te gaan winnen, en ik geef dan ook een welgemeend "Go Abel".  Â
En wat mezelf betreft is het eventjes weer herpakken, de rug rechten - en dan zorgen dat ik mijn superserie op de MCOP die ik al heb ingezet vorig jaar, nog eventjes gaat voortduren. OK, het is dan misschien wel enigszins tegen de stroom in (immers, ik kan niet verwachten dat ik steeds zo ver blijf komen - zo goed ben ik nu immers ook weer niet), maar ik ga nu eenmaal graag tegen de stroom in, en ik zal er dus weer staan de komende dagen. Met frisse moed - en gefocust als altijd.
Groet,
Rolf.
