Iets leren van je kleine zusje
Aangekondigd als het eerste europese team-event en dan nog met de structuur van de aussi-millions, mijn, zus, Clementine en ik vonden het een leuke idee. Wij zijn beiden geboren en getogen in Enschede. Onze ouders en broer, die ons gepoker een beetje volgen, wonen zelfs dicht bij het casino, en zouden ook graag komen kijken.
Dinsdagmiddag 6 mei was het dan zover, 67 teams, een zeer respectable aantal, hadden zich ingeschreven. De opzet was 40 minuten nlh en dan 40 minuten plo, op hetzelfde level en dan nog eens een zeer langzaam oplopende structuur. Clementine was een beetje nerveus, erg bang dat ze het zou verknoeien (alsof de wereld dan voor mij zou vergaan). Aan haar begintafel zaten o.a. Gezi Bason, Steven van Zadelhoff en Olvedo Heinze. Het eerste en tweede level verliepen goed en ze won een klein beetje. Mijn eerste levels werden vooral gekenmerkt door matige starthanden en gemiste flops. Na een paar uur spelen hadden we ongeveer verdubbeld, Clementine had fantastisch gespeeld en alle chips verdiend, ik zelf had eigenlijk nog steeds niet veel anders gedaan dan preflop folden, op de flop folden of hopen dat mijn c-bet genoeg was om de pot te winnen. Het belangrijke was voor haar was dat ze door kreeg niet bang te hoeven zijn vooor de tegenstand. Iets dat ik haar allang had verteld, maar ja sommige mensen kunnen hun eigen kwaliteiten niet goed op waarde schatten. Er was eigenlijk nog 1 probleempje en dat was Olvedo. Hij zat achter haar met veel fiches en agressief als hij is, is dit natuurlijk erg vervelend. Misschien kon ik dan toch nog een kleine bijdrage leveren? Ik adviseerde haar tight te spelen en tegen Olvedo een totaal passieve lijn te kiezen. Zo ontstond er op een gegeven moment de situtie waarbij Clementine en de SB aanvult en Olvedo checked in de BB. Headsup zien ze een tien-hoog flop. Het gaat check-bet-call, de turn is een K en weer zien we check-bet-call, de riverkaart is mij even ontschoten, maar het was wel een blank. Clementine checkt weer en Olvedo bet weer, nu maakt Clementine een kleine raise en Olvedo callt. Clemenetine showt AA. Olvedo kijkt vol ongeloof naar Clementines AA en muckt. Olvedo zal waarschijnlijk een tien of een koning gehad hebben en ik kan me zijn verbazing goed voorstellen. Op zich wel een grappige hand, of haar rendement in deze hand optimaal is zal onduidelijk zijn. Positief voor Clementine was wel dat ze geen last meer had van een lastige/agressieve big-stack in haar nek.
Het tournooi kabbelde voort en het enige dat ik deed was proberen mijn fiches niet te verliezen. Ik zou mij toch erg ongemakkelijk voelen wanneer ik het zou verprutsen. Over mijn eigen spel in deze fase ben ik heel tevreden, in de ogen van het publiek deed mijn zus al het werk en presteerde ik niets. Zo ging het ook, dat staat 100% vast. Maar optimaal tournooispel wordt ook gekenmerkt door het overleven van moeilijke fases waarin de starthanden en flops slecht zijn. Ik had 1 toch wel erg lastige situatie tegen Peter Dekker. Een overagressieve speler direct rechts van mij die het er al eens in had gegooit met tien-hoog opende van de c.o. voor 2100 en speelde daarna nog zo'n 12k, Ik keek naar KQJT-dubbel suited. Ik kon tegen zijn hand prima voorliggen en zo niet dan lag ik nauwelijks achter. De kans dat hij preflop zou folden was ook nog eens erg groot, dus ik raisde naar 7k en had nog 26k over. Peter Dekker, op dat moment chipleader, raist nu vanuit de BB naar 23k. De originele raiser fold en ik moet hier een beslissing maken voor mijn tournooi-leven, dat is niet zo erg, maar ik moet ook een beslissing maken voor haar tournooi-leven. Het kostte mij enkele minuten, 7k (meer dan 20% van je stack) opgeven wetende dat je hand bijna 50-50 is of spelen voor je stack en jezelf niet de kans geven op een veiliger manier wat fiches terug te winnen. Het leek wel een lose-lose situatie. Ik besloot toch te folden en denk nog steeds dat het de correcte beslissing is geweest. Was dit geen team-event geweest dan had ik hier zeker gecallt...... Peter liet inderdaad zijn azen zien en mijn beide suits bleken ook nog goed te zijn.
Wij sloten dag 1 af met een ongeveer average stack en er waren nog 14 koppels over. De weg naar de finale tafel duurde erg lang. we hadden 6 uur spelen nodig om van 14 naar 9 spelers te gaan. Maar uiteindelijk was het dan zover we bereikten de finale tafel met maar 20k aan chips, een 8 ste positie. Clementine begon en vond in de BB Aas-tien. Iedereen folde en de SB raisde naar 5k, waarop Clementine all-in ging. De SB folde. Ze sprokkelde daarna nog een beetje bij elkaar en toen ik het overnam hadden we al weer 40k. Vanaf dat moment begon het bij mij ook een beetje beter te lopen. Ik was ondertussen afgeweken van mijn normale plo-spel waarbij erg veel raise. Ik had besloten vooral preflop te callen, ik zou de potjes klein houden en mijn stack vooral uitbouwen door het hoge aantal kleine potjes dat ik postflop op zou pakken. Ik sloot vanaf dit moment ook elke sessie met een winstje af. Aan de finale tafel kreeg Clementine een geweldig goede run. Ze bleek keer op keer een net iets betere starthand dan haar opponent te hebben en het prettige was dat ze allemaal overeind bleven. Toen wij met zijn vieren over waren bracht ik onze stack (weer met safety-play, ik won ongeveer 18 van de 25 potten) van 160k naar 195k, er waren 400k fiches aan tafel. Zij nam het over en bij de volgende wissel zat ik al headsup met een 315k om 85k chiplead. Ik vervolgde mijn tactiek en het duurde niet lang voordat wij gewonnen hadden.
De pokerstaf in Enschede had een fantastisch tournooi neergezet met een geweldige structuur. Hopelijk kunnen wij volgend jaar onze titel verdedigen.
Voor Clementine, die sowieso een erg enthousiaste pokeraar is, was het een geweldig mooi tournooi, vooral ook omdat haar eigen inbreng erg groot was. Voor mijn ouders en broer, meelevende supporters, was het natuurlijk ook erg speciaal. Zelf ben ik waarschijnlijk degene die de grootste winst heeft geboekt hier. Er zijn twee erg belangrijke lessen voor mij. Kijkend naar mijn zus, moet ik de conclusie trekken dat ik mijn tournooien meer met bezieling en enthousiasme moet spelen. Maar de belangrijkste les is wel dat ik hier geleerd heb ( ik wist het natuurlijk wel, maar soms moet je dingen nog eens een keer zien) is, waartoe stackbeschermend poker kan leiden. Mijn tournooivertrouwen stond op een laag pitje, maar is na dit tournooi, behoorlijk gestegen. Misschien kan ik dan eindelijk eens een behoorlijk wsop neerzetten. Ik heb er vertrouwen in.
Dinsdagmiddag 6 mei was het dan zover, 67 teams, een zeer respectable aantal, hadden zich ingeschreven. De opzet was 40 minuten nlh en dan 40 minuten plo, op hetzelfde level en dan nog eens een zeer langzaam oplopende structuur. Clementine was een beetje nerveus, erg bang dat ze het zou verknoeien (alsof de wereld dan voor mij zou vergaan). Aan haar begintafel zaten o.a. Gezi Bason, Steven van Zadelhoff en Olvedo Heinze. Het eerste en tweede level verliepen goed en ze won een klein beetje. Mijn eerste levels werden vooral gekenmerkt door matige starthanden en gemiste flops. Na een paar uur spelen hadden we ongeveer verdubbeld, Clementine had fantastisch gespeeld en alle chips verdiend, ik zelf had eigenlijk nog steeds niet veel anders gedaan dan preflop folden, op de flop folden of hopen dat mijn c-bet genoeg was om de pot te winnen. Het belangrijke was voor haar was dat ze door kreeg niet bang te hoeven zijn vooor de tegenstand. Iets dat ik haar allang had verteld, maar ja sommige mensen kunnen hun eigen kwaliteiten niet goed op waarde schatten. Er was eigenlijk nog 1 probleempje en dat was Olvedo. Hij zat achter haar met veel fiches en agressief als hij is, is dit natuurlijk erg vervelend. Misschien kon ik dan toch nog een kleine bijdrage leveren? Ik adviseerde haar tight te spelen en tegen Olvedo een totaal passieve lijn te kiezen. Zo ontstond er op een gegeven moment de situtie waarbij Clementine en de SB aanvult en Olvedo checked in de BB. Headsup zien ze een tien-hoog flop. Het gaat check-bet-call, de turn is een K en weer zien we check-bet-call, de riverkaart is mij even ontschoten, maar het was wel een blank. Clementine checkt weer en Olvedo bet weer, nu maakt Clementine een kleine raise en Olvedo callt. Clemenetine showt AA. Olvedo kijkt vol ongeloof naar Clementines AA en muckt. Olvedo zal waarschijnlijk een tien of een koning gehad hebben en ik kan me zijn verbazing goed voorstellen. Op zich wel een grappige hand, of haar rendement in deze hand optimaal is zal onduidelijk zijn. Positief voor Clementine was wel dat ze geen last meer had van een lastige/agressieve big-stack in haar nek.
Het tournooi kabbelde voort en het enige dat ik deed was proberen mijn fiches niet te verliezen. Ik zou mij toch erg ongemakkelijk voelen wanneer ik het zou verprutsen. Over mijn eigen spel in deze fase ben ik heel tevreden, in de ogen van het publiek deed mijn zus al het werk en presteerde ik niets. Zo ging het ook, dat staat 100% vast. Maar optimaal tournooispel wordt ook gekenmerkt door het overleven van moeilijke fases waarin de starthanden en flops slecht zijn. Ik had 1 toch wel erg lastige situatie tegen Peter Dekker. Een overagressieve speler direct rechts van mij die het er al eens in had gegooit met tien-hoog opende van de c.o. voor 2100 en speelde daarna nog zo'n 12k, Ik keek naar KQJT-dubbel suited. Ik kon tegen zijn hand prima voorliggen en zo niet dan lag ik nauwelijks achter. De kans dat hij preflop zou folden was ook nog eens erg groot, dus ik raisde naar 7k en had nog 26k over. Peter Dekker, op dat moment chipleader, raist nu vanuit de BB naar 23k. De originele raiser fold en ik moet hier een beslissing maken voor mijn tournooi-leven, dat is niet zo erg, maar ik moet ook een beslissing maken voor haar tournooi-leven. Het kostte mij enkele minuten, 7k (meer dan 20% van je stack) opgeven wetende dat je hand bijna 50-50 is of spelen voor je stack en jezelf niet de kans geven op een veiliger manier wat fiches terug te winnen. Het leek wel een lose-lose situatie. Ik besloot toch te folden en denk nog steeds dat het de correcte beslissing is geweest. Was dit geen team-event geweest dan had ik hier zeker gecallt...... Peter liet inderdaad zijn azen zien en mijn beide suits bleken ook nog goed te zijn.
Wij sloten dag 1 af met een ongeveer average stack en er waren nog 14 koppels over. De weg naar de finale tafel duurde erg lang. we hadden 6 uur spelen nodig om van 14 naar 9 spelers te gaan. Maar uiteindelijk was het dan zover we bereikten de finale tafel met maar 20k aan chips, een 8 ste positie. Clementine begon en vond in de BB Aas-tien. Iedereen folde en de SB raisde naar 5k, waarop Clementine all-in ging. De SB folde. Ze sprokkelde daarna nog een beetje bij elkaar en toen ik het overnam hadden we al weer 40k. Vanaf dat moment begon het bij mij ook een beetje beter te lopen. Ik was ondertussen afgeweken van mijn normale plo-spel waarbij erg veel raise. Ik had besloten vooral preflop te callen, ik zou de potjes klein houden en mijn stack vooral uitbouwen door het hoge aantal kleine potjes dat ik postflop op zou pakken. Ik sloot vanaf dit moment ook elke sessie met een winstje af. Aan de finale tafel kreeg Clementine een geweldig goede run. Ze bleek keer op keer een net iets betere starthand dan haar opponent te hebben en het prettige was dat ze allemaal overeind bleven. Toen wij met zijn vieren over waren bracht ik onze stack (weer met safety-play, ik won ongeveer 18 van de 25 potten) van 160k naar 195k, er waren 400k fiches aan tafel. Zij nam het over en bij de volgende wissel zat ik al headsup met een 315k om 85k chiplead. Ik vervolgde mijn tactiek en het duurde niet lang voordat wij gewonnen hadden.
De pokerstaf in Enschede had een fantastisch tournooi neergezet met een geweldige structuur. Hopelijk kunnen wij volgend jaar onze titel verdedigen.
Voor Clementine, die sowieso een erg enthousiaste pokeraar is, was het een geweldig mooi tournooi, vooral ook omdat haar eigen inbreng erg groot was. Voor mijn ouders en broer, meelevende supporters, was het natuurlijk ook erg speciaal. Zelf ben ik waarschijnlijk degene die de grootste winst heeft geboekt hier. Er zijn twee erg belangrijke lessen voor mij. Kijkend naar mijn zus, moet ik de conclusie trekken dat ik mijn tournooien meer met bezieling en enthousiasme moet spelen. Maar de belangrijkste les is wel dat ik hier geleerd heb ( ik wist het natuurlijk wel, maar soms moet je dingen nog eens een keer zien) is, waartoe stackbeschermend poker kan leiden. Mijn tournooivertrouwen stond op een laag pitje, maar is na dit tournooi, behoorlijk gestegen. Misschien kan ik dan eindelijk eens een behoorlijk wsop neerzetten. Ik heb er vertrouwen in.
