Deze week zijn Diana en ik afgereisd naar Malta, zij had een weekje vrij en wilde graag weg. Hans zou niet op Malta zijn, dus ik kon gewoon lekker achter zijn pc werken aan Nederpoker.

Dinsdagochtend vertrokken met Ryanair en wij hadden waarschijnlijk de twee meest chagerijnige mutsen als stewardessen op de vlucht. Bij de priority boarding (altijd doen, kost nauwelijks iets en je zit altijd goed!) troffen wij Thijs Wessels die onderweg was naar Greekpowder. Daar word je als speler natuurlijk nooit slechter van. Aangezien ik Thijs al een tijd niet gesproken had vloog de tijd voorbij en konden wij van board. 'Thank you for flying Ryanair,' zegt de doos nog. Ik zwijg en stap de zon tegemoet. Wat een heerlijk weer op Malta. En dan te bedenken dat het in Nederland nog regende 's ochtends.

Wij nemen afscheid van Thijs die naar Pendergardens in St.Julians gaat en begroeten Coeckie die ons op komt halen van het vliegveld. Niet veel later strijken wij neer in het appartement van Hans en Coeckie.

Ik ga direkt achter de pc van Hans zitten en doe nog wat werkzaamheden als ik opmerk dat er een vijf in de klok zit: het is vijf voor half 4. Coeckie vertelt dat Surf Side prima te lopen is, tis alleen ff omhoog. Wij pakken een pintje en nog een en besluiten sushi te gaan eten in St. Julians. De sushi is heerlijk en Coeckie en ik voorzien onderwijl wat dames aan een andere tafel van wat cijfers. Als Diana opmerkt dat het Nederlandse dames zijn bedenkt Coeckie zich dat het wellicht niet handig was om heel hard te roepen dat alleen 'die blonde' wel ok was en dat de rest niet meer als een vier krijgt.

Als wij na de sushi een biertje gaan doen snappen wij ook waarom dit het geval is. Wij ontmoeten de vriendin van Coeckie en kijken daarmee gelijk in de mooiste ogen van het eiland. Pokeren kan Coeckie niet, maar smaak heeft hij. Daarnaast blijkt Gunta ook nog een leuke vrolijke meid. Je zou toch denken dat zij... nou ja, liefde maakt blind toch?

De luiken vallen vroeg dicht bij mij en rond elf uur vertrekken wij weer naar huis om te gaan pitten. De volgende dag is een gewone dag, ik start de pc op en begin een stapel twitter accounts te openen voor het artikel 'Belgen en Nederlanders tijdens de WSOP.' Het is een erg leuk artikel om te schrijven, maar vreet een bak tijd. Reacties zijn erg leuk op de artikelen, dus wij blijven er gewoon mee doorgaan.

Coeckie wordt wakker en aan het einde van de ochtend gaan we beneden in de buurt van het water een bak koffie halen. Na een half uurtje worden de werkzaamheden weer hervat en spreek ik Pieter op Skype aan. Hij woont tegenover Surf Side en ik stel voor rond een uur of vijf te gaan controleren of het bier wel op de juiste temperatuur is. Diaan en ik lopen die kant op en niet veel later sluit Pieter zich aan. Hij woont tegenover Surf Side en het gaat goed met hem. Hij woont inmiddels weer op Malta en vertelt prachtige verhalen over zijn roommates. Ook pokertechnisch gaat het goed en dat is prettig om te horen.

Hij was in en na zijn mindere periode erg openhartig in zijn blogs en ik spoor hem dan ook aan binnenkort een blog te schrijven nu het goed gaat met hem. Hij belooft dit in de loop van de maand te zullen doen. Hij schrijft erg prettig en kan mij in ieder geval aan het papier gekluisterd houden, ik kijk er naar uit. Om een kleine spoiler te geven: hij heeft een huisgenoot die op een kamertje van 2 bij 2,5 meter zit zonder ramen en daar bijna nooit vanaf komt. Mooie verhalen voor in het haardvuur.

Met Diaan ga ik eten bij Pebbles om af te sluiten met een bak koffie om de hoek. Diaan kijkt dan ineens heel vreemd en zij wijst op een aantal figuren die wat bizar bloederige video's zitten te kijken wat gewoon rechtstreekse Al Qaida propaganda is. Er zijn op dat moment twee opties. Op zo'n moment komen de Jack Bauer instincten boven en in combinatie met mijn Chuck Norris moves en McGyver skills hebben deze heren geen kans natuurlijk. Ik zie een theelepeltje liggen en een asbak staan en heb in gedachten de tank al gebouwd. Ik bedenk mij al wat ik op de persconferentie ga zeggen dat ik deze koffie drinkende cel eigenhandig heb ingerekend en de wereld voor een groter onheil heb behoedt. Seal Team Six stuurt waarschijnlijk een uitnodiging om te joinen die ik beleefd doch resoluut af zal slaan, mijn hart ligt bij Nederpoker nietwaar?

De andere optie is om een ander tafeltje te zoeken, hetgeen wij ook doen. Wij drinken de koffie op en vertrekken richting huis.

De dagen erna staat het eten in teken van sushi, ontbijt, lunch, tussendoortjes en andere hapjes bestaan uit rauwe vis kundig klaargemaakt door Maltezers die een Japanner proberen na te doen. Eerlijk is eerlijk: het smaakt net zo uitsteekbaar als de foto's hieronder doen vermoeden.

Klik op de foto's voor de vergrotingen

Op zaterdag besluiten wij de toerist uit te gaan hangen en kruipen in een bus om een trip te maken: wij pakken de bus die de zuidelijke route neemt, die schijnt het beste te zijn. Wij leren een hele stapel bij over Malta gedurende de drie uur dat wij in de dubbeldekker cabrio in de brandende zon zitten.

Een stukje Malta heeft bijvoorbeeld de twijfelachtige eer het meest gebombardeerde stukje ter wereld te zijn. Er vielen op een vierkante meter ongeveer 6.000 bommen in de Tweede Wereld Oorlog. Ik weet niet wie of wat er zat, maar ze wilden hem erg graag een kopje kleiner maken.

Voor de kust van Malta ligt een heel klein eilandje en daar werd ooit een super shark gevangen. Hij was maar liefst 9 meter lang en daarbij steekt de spiering die Hans heeft gevangen maar schril af.

Een dag later gaan wij met Gunta en Coeckie naar Valletta: Waterfront om daar heerlijk aan het water niets te gaan zitten doen. Wij nemen plaats bij de Hard Rock Bar en laten ons voorzien van de nodige hapjes en drankjes. Jammer is wel dat er een bootje lag die het uitzicht drastisch beperkte. Al zorgde een echtpaar op de boot wel voor hilariteit dat zij pontificaal in adams kostuun even gingen kijken wie er op de terrasjes zaten. Dat was het moment waarop Coeckie zijn lunch voor de tweede keer zag die middag.

Maandagavond gaan wij bij Milly en Jorryt eten en misschien een spelletje Weerwolven van Wakkerdam spelen. Laat gaan wij het niet maken, want om 5 uur staat de taxi voor de deur en gaan wij het vliegtuig naar Nederland brengen waarmee Hans terug kan vliegen naar Malta. Die zomerse temperaturen gaan vervelen, doe mij maar even weer lekker Hollands weer en een kroeg vol Wageningse vissen/vrienden.