Iedereen heeft geluk nodig in een pokertoernooi. Ik heb dan ook zeker de nodige portie geluk gehad, maar daarnaast ben ik ook echt heel trots op mijn spel! Ik heb mijn absolute A-game gespeeld, en dat heeft zich meteen uitbetaald. Ik heb het Main Event van de Malta Poker Open gewonnen! Een toernooi met 104 deelnemers een 1e prijs van 25.000 euro!

De eerste dag liep alles al erg voorspoedig. Ik kreeg de nodige mooie handjes en die verliepen goed. Geen erg moeilijke beslissingen en helemaal 'in control' zitten spelen.

De laatste twee uur van de eerste dag zat ik bij Jorryt aan tafel, wat natuurlijk niet zo winstgevend is voor ons, maar wat wel erg gezellig was. Spanning voor twee :).

En aan die tafel kwam mijn eerste geluk. Een Zweed zat UTG en raisde, maar hij deed dat op een manier waardoor ik dacht een tell te zien, dus ik schoof op de cuttof AJ allin. Wat ik normaal veel te los vind tegen een rustige UTG-speler, maar nu wel goed achtte. Helaas was mijn read aardig mis want hij had JJ. Nou een aasje dan maar, riep ik. En die kwam gelukkig op de turn. Ik besloot het daarna echt even rustig aan te doen, omdat ik erg moe begon te worden. Dus het laatste uurtje heb ik een beetje uitgezeten, maar ik kon de dag daardoor wel afsluiten met 1,5x average: 138k. En Jorryt ging helemaal lekker naar dag 2, met ruim 200k.

Uitgeslapen en fit gingen we de volgende dag weer naar het Portomaso Casino. We hoopten op een re-draw (er waren nog 20 man over) zodat Jorryt en ik misschien niet weer bij elkaar zouden komen zitten. Maar de re-draw kwam niet, en daardoor kon ik zien hoe Jorryt compleet de tafel 'ownde' en zijn stack uitbreidde tot eerst 300k en daarna bijna 400k.

Na een paar uurtjes werd ik verplaatst naar de andere tafel en de bubble naderde. Ik vond 99 UTG en ik maak een raise. Ik word gecalled door de button, SB en BB. En terwijl ik dacht: 'doe een 9, doe een 9' en op moest letten dat ik het niet hardop ging zeggen ;) kwam de flop en deze bracht een 9 :). AJ9 om precies te zijn. Er wordt naar mij toe gecheckt, en ik maak een bet van 2/3e pot, waarop de button callt en de andere twee folden. De turn is een 4 en ik besluit een stevige bet te maken. Mijn tegenstander callt voor bijna de helft van zijn stack. En ik kon me niet voorstellen dat hij dat met een draw zou doen, dus ik zet hem op AK, AQ, AJ. De river brengt een Q, wat voor mij een mooie kaart is, omdat ik niet bang ben voor KT en juist denk dat de kans dat hij two pair heeft nu nog groter is. Ik besluit dus allin te gaan en hij denkt heel lang na, en uiteindelijk fold hij AK.

De blinden gingen daarna erg hard omhoog, en ik wilde ontzettend graag aan die final table zitten, dus ik ging een tijdje op slot. Maar het lukte me met een stack die iets minder was dan average de final table ook daadwerkelijk te halen.
Ik was natuurlijk wel wat gespannen en de adrenaline gierde door mijn lijf, maar ik heb enorm genoten van de final table. Ik kreeg veel goede handen en kon dus lekker spelen. En alles viel op zijn plek, en ik vraag me nu serieus af: heb ik eigenlijk wel een showdown verloren? ;)

De eerste klapper aan de final table kwam met KK tegen A6o. Ik raisde voor de derde keer op een rij, en de jongen naast mij, een goede Scandinavische speler, dacht (denk ik) dat ik gebruik maakte van het feit dat hij zo druk met Jorryt zat te kletsen. Hij telde mijn stack en besloot te reraisen. Toen ik allin schoof moest hij callen, alleen toen bleek dat hij mijn stack verkeerd geteld had. Ik had ruim 30k meer dan hij dacht. Misschien toch niet zoveel biertjes drinken volgende keer ;) of gewoon een count aan de dealer vragen. Mijn KK bleef staan en ik had een super stack!

De mooiste hand van de avond was een vreselijk suckout tegen een Zweed. Oké, het was een preflop allin, maar toch was het onwijs mooi. Ik word geraised op mijn SB en zie AJ. Dus ik reraise, hij gaat allin en ik call. De Zweed laat QQ zien. Oeps... De pot wordt geteld, en de flop komt: Q26. Jorryt stelt me nog gerust dat ik niets fout heb gedaan en dat ik genoeg over houdt nu ik deze pot ga verliezen en ik zeg hem dat ik eigenlijk wel zin heb in een runner runner. Als de turn een K is hoor ik in het publiek al veel 'oeh' en 'aah'. En dan knalt de river op tafel: een T! Van blijdschap gooi ik mijn armen in de lucht en ik slaak een gilletje. Van schrik sla ik daarna mijn handen tegen mijn mond en ik ben verbouwereerd en super happy. Ik onderdruk een 'sorry' tegen de Zweed (dat vind ik eigenlijk zo'n onzin) en geef hem een hand.

Als we uiteindelijk met z'n drieën overblijven begin ik eindelijk te beseffen dat de kans dat we HU eindigen toch wel heel groot is nu. (Daar had ik de dag ervoor al over zitten grappen.) Dus als Jorryt tegen Larsson zijn K hit op de river in een allin-situatie ben ik echt zo blij dat ik moeite moet doen om niet emotioneel te worden. (Vrouwen en poker, dan krijg je dat ;) ). Ik was zo super trots op ons.

Na een kleine break moest ik toch echter nog hard aan het werk. Jorryt en ik wilde allebei gewoon graag serieus verder spelen. Zo'n kans krijg je nooit meer natuurlijk. Maar Jorryt heeft wel 900k tegen mijn 600k, dus ik moest echt mijn best doen. En oh dat heb ik gedaan! Ik heb hem ge-3bet, gebluft, gebeat en uiteindelijk in de HU verslagen met preflop allin AK tegen zijn 88. En ik hit mijn K, hoe kan het ook anders, op de river! Ik voelde me geweldig!

Even daarna stond ik met de winnende hand en een zwaard(!) in mijn armen breed glimlachend op de foto te gaan! Glurend naar Jorryt, die gelukkig even breed glimlachend naar mij keek :) Dit is absoluut het mooiste moment uit mijn pokercarrière :)

Foto's afkomstig van Facebook Malta Poker Open

Update 3 november, nog een mooie foto gevonden!