Waar ik tot nu toe vooral slecht zat te spelen, begin ik de laatste toernooien vooral slecht te runnen. Das echt veel fijner. Wat is er mooier dan in je taxi naar je hotel te stappen in de wetenschap dat het niet aan jou heeft gelegen. Zit me wel vreselijk te ergeren aan het gedrag van die Amerikanen aan tafel. Lex Veldhuis klaagt daar ook altijd over in zijn stukjes ,maar het is ook waar.  Het is hier af en toe net een open inrichting. Wat een gekken aan tafel.  Eergisteren verloor ik mijn chips aan een dame die na elke pot die ze won met zo'n zuidelijk koeiendrijversaccent zei: I just play my hands honey, Im here to win. En gisteren zat ik aan tafel met iemand die me in volledige pokerstarsoutfit en zonnebril , na elke raise die ik maakte in LIMIT holdem me aandachtig een halve minuut zat aan te staren of hij misschien een tell kon ontdekken, om dan vervolgens heel plechtig te folden met de woorden: not this time.

Kijk als je een ton aan chips voor je hebt staan is het allemaal nog wel vol te houden, maar als je na een paar bad beats tegen een shortstack zit aan te kijken, begint zo'n debiel je echt vreselijk op je zenuwen te werken.

Maar ja, voortaan maar zorgen dat ik chips heb dus.