Jorryt: Golf en poker op Malta
Vorige week had ik een bijzonder spelinzicht dat ik met jullie wil delen. En ik zat niet eens aan de pokertafel! Omdat Rob Hollink bij mij op bezoek was en hij een fanatieke golfspeler is, zette ik mijn eerste stappen op de zonnige golfbaan van Malta.
Die baan is overigens prachtig. Nou ben ik niets gewend, maar de enige omschrijving die ik had gekregen was van een meneer die ik tegenkwam in het vliegtuig: een knollenveld. Niets is minder waar. Mooie grasvelden met palm(achtige) bomen, heuveltjes en leuke requisieten ter aankleding, zoals middeleeuws ogende portaaltjes.
Helaas voor mij moest ik eerst oefenen op de driving range: een saai rechthoekig grasveld. Pas als je de ballen recht slaat kun je les nemen en na een aantal keer les mag je op voor een brevet. Keiharde arbeid, dat golfen!
Na een uurtje technische instructies van Rob begon het te kriebelen en gingen we toch de baan op; ik als toeschouwer, Rob voor het echte werk.

Rob Hollink onderweg naar de golfbaan
Rob kan inmiddels een behoorlijk potje golfen. Het was mooi om te zien hoe langeafstandsballen bijna 200 meter in de goede richting gingen. Iets waar je vooral respect voor krijgt nadat je een uurtje zwetend ballen hebt misgeslagen op de driving range.
Waar Rob op de lange afstanden goed scoort, kan er op het korteafstandswerk (putten) volgens hemzelf nog behoorlijk wat verbeteren. Als fanatieke pokeraars krijg je het dan al snel over technieken en strategieën, zeker omdat we tussen de slagen door redelijk wat tijd hadden om te praten. En al filosoferend kwamen we erachter dat een belangrijk punt bij het verbeteren van je golftechniek, ook geldt voor poker.

Het korte werk / putten van Rob Hollink
Als je een potje golf speelt en je slaat een bal mis, dan kun je daar als fanatiekeling behoorlijk van balen. Veel voorkomende emoties zijn frustratie, boosheid en onzekerheid. Na het slecht spelen van een paar handen of een bad beat kent ook iedere pokerspeler die emoties. Zo kun je op 'tilt' raken, zeg maar gerust op Full Tilt; je gaat suboptimaal en irrationeel spelen. Tilt bij poker betekent geld verliezen; bij tilt tijdens het golfen kom je de zandbak niet meer uit.
Wat onderscheidt in deze situaties de winnaars van de verliezers? De winnaars worden minder boos en gefrustreerd, en gaan beter om met deze frustratie. Na iedere beslissing komt direct weer een andere beslissing. Nog bezig zijn met emotie op het moment dat je de volgende beslissing moet maken is dodelijk. Winnaars houden hun emoties dus beter onder controle (ik durf te wedden dat er ook een correlatie is tussen de winrates van online pokerspelers en het aantal muizen dat ze verslijten).
Iedere pokerspeler en iedere golfer heeft last van een bepaalde mate van tilt. Het is logisch dat mensen hieraan willen werken. Maar daarbij wordt volgens mij vaak iets over het hoofd gezien: een goed (en gratis) medicijn, dat toch door weinig mensen gebruikt wordt.
Het type speler dat emotioneel wordt bij pech, wordt namelijk vaak ook bovengemiddeld blij als hij/zij geluk heeft. Ik ken een aantal jongens dat kreten uitslaat bij zo ongeveer iedere grote pot, winst of verlies. Ook bij golf blijkt dit op te gaan. Als je baalt van een bal die je misslaat, brengen de mooie ballen ook meer vreugde.
Een uitbundige reactie op positieve resultaten zal niet snel als een probleem worden gezien. Maar veel spelers willen wel werken aan de negatieve emotie bij het missen van een bal of bij pech aan de pokertafel! En je kunt niet het één doen en het ander laten. Daar werden Rob en ik het in de taxi terug dus snel over eens: ook positieve pieken in emotie zijn slecht voor je poker- of golfspel.
Je wilt je concentratie altijd bij je spel houden. Ongeacht of het goed of slecht gaat. Dit principe geldt natuurlijk niet alleen voor golf en poker; het speelt waarschijnlijk bij elke spelvorm een rol. En trouwens ook bij veel beroepen, maar daar zou deze blog te lang van worden. Kort kan ik het wel uitleggen: misschien heb je wel eens gehoord van 'in de zone zijn' of 'flow hebben'. Dit betekent dat je alleen bezig bent met het hier en nu. Als je in de zone bent of flow hebt, dan voel je geen afleiding en ben je puur met de beslissing voor een hand bezig. En emotie is een van de belangrijkste vormen van afleiding; negatieve, maar ook positieve.
Het is een beetje een bitter medicijn, maar wel effectief: als je last hebt van tilt, probeer dan niet alleen die negatieve emotie-uitbarstingen onder controle te krijgen, maar ook je emoties af te vlakken de keren dat het erg goed gaat. Probeer de volgende keer dat je speelt en wint dus niet uit je stoel te schieten van enthousiasme. Onderdrukken die emotie!
Terug naar de golfbaan. Misschien weet ik nu hoe ik Rob kan helpen z'n put te verbeteren! De volgende keer als hij een balletje knetterver weg slaat...iets minder hard juichen?
Reacties op deze blogpost
Bespreek deze blogpost op ons forum!
|
#9
|
|||
|
|||
|
|
|
#8
|
|||
|
|||
|
|
|
#7
|
|||
|
|||
|
|
|
#6
|
|||
|
|||
|
|
|
#5
|
|||
|
|||
|
|
|
#4
|
|||
|
|||
|
|
|
#3
|
|||
|
|||
|
|
|
#2
|
|||
|
|||
|
|









Mooie filosofie dus over die emoties 


