Op zondag 22 oktober schreef ik mijn laatste blogpost en daarmee ook de laatste update van de challenge op EuroPoker maar daarover later meer. De dinsdag daarna stond om 5:00 de taxi voor de deur klaar om na een korte stop bij Jorryt ons naar het vliegveld te brengen. Jorryt ging even snel naar Nederland om zijn familie te zien, het Dutch Open in Rotterdam te spelen en een dag later present te zijn met 25 koffers vol met Nederpokerchips en kaarten voor Nederpoker op de Battle of the Pokerfora.

Ik had een vanaf dinsdag tot zaterdag een iets minder druk programma dat vooral bestond uit weer eens fijn samenzijn met de familie. Het begon direct al dinsdag toen ik mijn kleine neefje van een paar maand oud weer kon zien en daarna tegen het eind van de middag per trein aan te komen in Almelo en daar de rest van de familie te zien. Hoewel ik gemiddeld gezien de familie vaker zie vanuit Malta dan toen ik Groningen woonde heeft het sinds dit jaar op een of andere manier wel iets specialers.

Maar de trip naar Nederland stond toch vooral in het teken van de zaterdag van het jaar, de Battle of the Pokerfora. Afgelopen zondag heb ik daar een stuk over geschreven en buiten het feit dat ik een erg prettig gesprek met de mensen 770 Poker wil ik er eigenlijk niet al te veel over schrijven (dat is niet gelukt overigens). Pokerinfo won, wat voor mij de meest gunstige winnaar was na een back to back to back winst van Nederpoker natuurlijk. Mijn eerste stapjes op een online pokerforum waren op PokerInfo en dat waren ook erg fijne stapjes. De groep Groningers op PI is nog altijd erg hecht en gezellig en vooral in de pre-Nederpoker tijd leefde ik half op dat forum, net zoals ik nu dag in dag uit op Nederpoker vertoef. Des te schraler is het dat mijn Battle of the Pokerfora beslist wordt door PI-er Koen de Bakker. Niet eens door uit te zuigen met een mislukte play tegen een van de 5 mede-regs op Everest wat hem daar dagelijks wel lukt, maar door één handje voor mij te spelen als ik naar de bar moet om een imitatie van een toernooidirecteur te doen. Zo hard als ik volgens PokerCity faal als toernooidirecteur, zo hard faalt Koen in mijn stack beschermen. Player out had moet ik over mezelf roepen via de microfoon als ik wel een oplettende toernooidirecteur was geweest.

Ik weet het niet hoor, die mensen achter de schermen bij Everest Poker zijn best aardige lui, maar ik kan er gewoon niks mee. Eerst jarenlange fysieke terreur van Everest pro Steven van Zadelhoff waar ik de laatste tijd al vaker over geschreven heb en nu even die andere pro op mij af sturen, zo jammer weer! Opmerkelijk was trouwens wel dat Koen de Bakker wel zijn Everest logootje fier op de borst had terwijl hij niet eens deelnam aan het toernooi. Ach ja, als ik er nu eens zo over nadenk maakt het, wel of niet aan tafel zitten, effectief niet eens zoveel uit als je opgegroeid bent op PokerInfo. Elf edities terug was het 10 tegen 10, de deelnemers zijn in de jaren daarna altijd opgelopen maar pas dit jaar wist iemand te winnen, met een Duitse nickname dat dan wel, maar dat is sinds vannacht helemaal hip omdat dankzij Pius Heinz Duitsland de nieuwe pokerboom gaat worden. Dennmann, van harte! Je bent een held die zeer terecht een mooie trip naar Armijns nieuwe projectje in Spanje heeft gewonnen. (Tip: het verslag van de eminent grise Procent)

Maar terug naar verhalen over mij, genoeg over PokerInfo en Everest Poker. Na de vele biertjes die bij zo'n Battle of the Bar ehm Fora horen heb ik verstandig maar een hotelletje in Utrecht gepakt om zondag met een brak-dak de trein naar "huis" te pakken. Zondagavond begint dan het gedonder, knallende koppijn en constante druk achter de ogen. Niks aan de hand, wat aspirine in de bakkus en tukken maar. Maandagochtend is het echter nog niet weg, het is alleen maar erger geworden. Kudt, een serieus geval van voorhoofdsholte-onsteking. De homeopathische middeltjes die ik vanaf maandag tot woensdagochtend erin gooi werken voor geen meter. Tja, vergelijk het met bier, een potje pils 100x verdunt met water, dat noemen ze evenementen bier over het algemeen, maar werken doet het niet. Vanaf woensdag heb ik dus een hele week aan de anti-biotica gezeten maar ik kan gelukkig melden dat alles weer helemaal op en top is.

Sinds vandaag ben ik dus weer van de pillen af. Afgelopen maandag heb ik nog een sessie zitten spelen voor de challenge op de 4nl van EuroPoker. Het voordeel van aan de pillen zijn, je hebt een excuus als het niet goed gaat met pokeren en die hulplijn zet ook dan ook in deze blog in. Afgelopen maandag best wel bagger zitten spelen. Door 2x met tegen uit te zuigen weet ik de schade beperkt te houden. Verder nog erg veel ontzettend domme hero-calls met poep tegen fullhouses en de lezer snapt wel hoe de sessie ging. De schade viel reuze mee, iets van 1.5 buy-in down, zes hele dollars dus om het iets minder dramatisch te maken.

Over 10 dagen ben ik een maand bezig met de challenge en hoewel ik het schrijven erover leuker vind dan het spelen zelf zorgt het wel voor een nieuw enthousiasme om zelf weer te pokeren. Als crewlid van Nederpoker ben je zoveel met poker bezig dat de vlieger van het spelen voor de lol en als ontspanning niet meer op gaat maar een dergelijke challenge zorgt er wel voor dat je niet "en public" volledig wil afgaan.

Niet het aanstaande weekend maar het weekend daarna moet ik volgens de regels van de challenge 10% van mijn bankroll met sportsbetting gaan inzetten. Mochten jullie al dan niet welgemeende tips hebben dan lees ik die graag.

Tot dan!

Om nog met een liedje af te sluiten, hoewel de lijn in de challenge best nog wel ok is, gaat het binnenkort wel zo worden: