Over precies een maandje hoop ik een nieuwe blog online te zetten met een nieuwe Youtube Nederpoker-Cribs rondleiding waar dhr. van Zadelhoff jaloers van zal worden. Ja inderdaad, Coeckie en ik gaan verhuizen. Ons huidige appartement is helemaal geweldig als je uit een Gronings studentenhuis komt maar na 3 maanden hebben we er allebei helemaal tabak van. De voornaamste reden is zonlicht en buitenruimte en dan het ontbreken daarvan. Ons appartement heeft een balkon waar ik in de lengte dan prima op kan, maar in de breedte aan de krappe kant voor mij is. Tel daarbij op dat de totale breedte van de straat ongeveer 5 meter is, wij op de eerste verdieping zitten en aan de overkant een hotel zit met 6 of 7 verdiepingen. Van direct zonlicht kunnen we op dit moment niet echt genieten.

Toen Coeckie en ik afgelopen oktober een week hadden om goede appartementen te vinden zaten we in een downswing. De appartementen die ons werden aangeboden waren of niet top, of boven het budget, of de eigenaar wilde het niet aan ons verhuren (blame Coeckie imo) of we kwamen er onderling niet uit. We hebben toen gekozen voor het huidige appartement omdat het qua locatie echt perfect is, qua ruimte nog net ok en het toch winter was.

Maar nu de temperaturen beginnen op te lopen wil ik in de middag een broodje in de zon eten terwijl Coeckie zijn ontbijt eet. Wil ik na het werk van een biertje genieten in de zon en wil Coeckie gewoon hele dagen in de zon liggen. Tja je woont in Malta vooral vanwege het klimaat natuurlijk. Hoogste tijd om opnieuw op huizenjacht te gaan.

Eerst kregen we een monsterlijk groot appartement aangeboden, op de weg er naar toe hoorden we dat de vorige bewoners 6 Italianen waren geweest. Nou, die hadden hun sporen ook wel nagelaten. Wat een bende! Wel lomp groot, 3 slaapkamers en 3 balkonnen maar nog altijd eerste verdieping en zonder echt veel zon op de kneiter. Dat werd hem dus niet. Daarna naar een andere makelaar gegaan. Zij had haar propedeuse makelaardij wel gehaald met een 8+ want we werden doodgegooid met spacious en modern appartments. Op zich allemaal keurige appartementen met meer dan voldoende buitenruimte maar dan was het binnen weer net te klein. Met het bord op schoot voetbal kijken is geen probleem, maar om met de schermen en PC op schoot zitten gaat mij net te ver.

Toen kwam onze makelaar met de vraag of we al wel eens aan een huis gedacht hadden waren we een beetje verrast. Gezien de ruimte, de zon wensen en ons budget zou dat een goede optie zijn zei ze. Dus wij naar Sliema samen met de makelaar, zijstraatje van The Strand boulevard, een top huis! In totaal heeft het huis 3 slaapkamers, op elke verdieping (4) een kantoortje maar vooral op de bovenste verdieping een relaxed terras vol in de zon en daarboven nog eens een dakterras met BBQ. Coeckie verkocht, ik verkocht! Een uurtje na de bezichtiging zijn we akkoord gegaan met de huurprijs zonder verder af te dingen.

Het is dus een oud huis met mega veel kamers, 3 badkamers/douches en 5 WC's maar het is wel onlangs volledig modern ingericht. Gewoon nice dus! Helaas nog geen foto's, die komen dus snel :)

We hebben plek zat voor bezoek en hopelijk is Jurre weer de eerste slaapgast, maar Jurre heeft het druk tegenwoordig.

Het enige nadeel van ons nieuwe onderkomen is dat het niet meer op loopafstand van Jorryt en Milly is. Maar daar hebben we hier in Malta unieke bussen voor. Voor 47 eurocent heb ik een buskaartje naar Jorryt, dat ongeveer 10 minuten rijden is. Op zich wel handig aangezien ik binnenkort een dag per week vanuit hun kantoor ga werken. Erg gezellig en de secundaire arbeidsvoorwaarden zijn qua eten ook prima geregeld.

Een ander voordeel is trouwens ook is dat ik niet meer voor het huis van Steven van Zadelhoff langs moet te lopen als ik naar Jorryt ga. Op een of andere manier verwacht ik altijd dat Steven uit de bosjes springt om mij aan te vallen, terwijl we allang niet meer in dezelfde gewichtklasse zitten!

Qua poker as usual eigenlijk niks te melden omdat ik 2 of 3 sessies heb zitten spelen sinds de laatste blog. Misschien morgen of overmorgen weer even knallen. Coeckie is een weekje naar België dus even kijken hoe ik run als er geen constante chipriffle op de achtergrond te horen is.

Ik weet niet zeker of ik voor april nog ga bloggen, er moet natuurlijk wel een mooie aanleiding zijn. Van 2 tot en 5 april komt de hele familie op bezoek. Pa, ma, broer met vriendin, zwager en zus met mijn kleine nichtje. Ik kijk er ontzettend naar uit want ik heb de familie ook al niet meer gezien sinds 30 december en dat is eigenlijk veel te lang.