The stack is mightier than the sword - deel 7

Kijk hier voor de eerdere delen

De eerste keer dat ik mijn huidige vrouw zag viel ik bijna om. De speelsheid die in haar blik verstopt zat, de guitige glimlach die ze mij al dan niet op basis van professionaliteit toewierp en de zachtheid van haar 'G'. Dergelijke schoonheid had ik lang niet mogen aanschouwen. "Kijk eens hoe mooi", fluisterde ik mijn kompaan in. Tegelijkertijd maakte ik een wijzend gebaar in haar richting. "Oh, die poster heb ik vroeger ook gehad" merkte hij onverschillig op. Ik realiseerde mij dat hij ,na het volgen van de richting waarin mijn wijsvinger hem gestuurd had, zo langs haar had gekeken en het idee had dat ik een plakaat dat achter haar opgehangen was bedoelde. Geen seconde was het in hem opgekomen dat ik met mijn eerdere opmerking het meisje dat achter die balie stond had willen omschrijven en niet haar pogingen om de receptie waar wij ons in bevonden op te fraaien. 'Beauty is in the eye of the beholder' schoot er door mij heen. Allemaal een kwestie van perceptie.

Toen ik gister tijdens onze wekelijkse homegame na het folden van mijn weinig indrukwekkende holdings mijn blik weer even had laten afdwalen naar mijn mooie vrouw die traditiegetrouw was verzonken in haar soaps en ik terugdacht aan de vele mooie momenten die we samen al gehad hebben, was het Faramir die mij met de opmerking 'perceived nuts' weer terug in het rijk der poker-degenerates bracht. Hoezo, perceived nuts? Ik reikte met mijn linkerhand, de rechter was bezet in verband met chipriffle-activiteiten, naar mijn zaakje en constateerde dat de twee ovale, stevig aandoende knapen nog gewoon hingen zoals ze dat altijd doen. Het waren nog gewoon mijn ballen. Snel realiseerde ik mij dat Faramir geen interesse had in mijn zaakje en zoals vanouds theorieën aan het spuwen was over ons aller favoriete spel. 'Perceive' oftewel 'verondersteld'. Het is in poker maar net hoe de gene die het overkomt alle informatie die hem toekomt interpreteerd. En hoe langer ik er over nadenk, hoe meer de conclusie moet luiden dat het in het dagelijkse leven niet anders is.

Even een slecht grapje: wanneer je pasgetrouwd bent zoals ik, heb je toekomstplannen. Eén van die plannen is het krijgen van een kindje. Huwelijk consumeren en negen maanden later dient de eerste wee zich aan. Bij ons loopt het net iets anders. Ik ben per 31 maart werkeloos. En al is mijn vrouw niet zwanger, krijgen we na negen maanden huwelijk toch nog die wee. Of twee zelfs: WW. Zie je wel, slechte grap.

Maar het is allemaal een kwestie van perceptie. Zeëen van tijd ga ik straks hebben om mij met mijn favoriete bezigheid bezig te houden. Bergen van rekeningen als je het mijn vrouw vraagt.