The stack is mightier than the sword - deel 6

Kijk hier voor de eerdere delen

Gemiddeld eens per week is onze vurenhouten voordeur een portaal naar het moderne Eden. Iedere keer wanneer de deurbel-versie van "Fur Elise" door onze woonkamer schalt, begeef ik mij als de pokervariant van Petrus naar deze poort om te kijken wie er binnen wil treden.

MIjn homegame bestaat inmiddels zo'n twee jaar. Terugkijkend heeft het een flinke transformatie doorgemaakt. Geleidelijk zijn de schubben en zwemvliezen van ons Sit 'n Go-tijdperk vervangen door de noodzakelijke kenmerken om te kunnen overleven op het vaste land van de cash-games. Iedere speler binnen onze homegame heeft groei doorgemaakt. Door boeken te lezen, veel te spelen en vooral ook door samen eindeloze pokerdiscussies te voeren, zijn we betere spelers geworden. Dat moet ook wel om je als pokerspeler tegenwoordig staande te kunnen houden. Charles Darwin noemde het "Survival of the Fittest"

Evolutie

Poker zelf heeft het ook doorgemaakt. Op vele manieren is Chris Moneymaker Poker's Homo Sapiens. Was het miljoenen jaren geleden nog een aap die na het reiken naar een banaan besloot rechtop te blijven lopen, anno 2003 betrof het volgens velen nog steeds een aap. Nu eentje die na het ontdekken van internet-poker besloot een satelliet voor het Main Event te spelen. Als één van de massa zette hij onbedoeld een ontwikkeling in gang die tot een aardverschuiving binnen de pokerwereld leidde. Plotseling was het een spel van de gewone man. Het label van 'gokspel' werd langzaam maar zeker afgeworpen en de toegankelijkheid explodeerde. Enorme aantallen boeken over het spel overvloedden de markt en vele spelers namen het op zich om deze pokertaal te leren beheersen. Nu lopen de apen niet alleen meer rechtop, ze weten ook hoe ze opponeerbare duimen nuttig kunnen gebruiken. En wat nu precies plus en min EV is.

Zo ook in mijn homegame. Terwijl ik van op een afstand mijn mede homegame 'chimpansees' gade sloeg en zag hoe ze zich verbaal op de borstkas sloegen, kwam bij mij het besef waarom mijn vrouw nou juist deze pokeravond steevast aangrijpt om met een headset op de gemiste afleveringen van Goede Tijden, Slechte Tijden terug te kijken. Er valt als buitenstaander daadwerkelijk geen chocola van te maken. Het is dat ik weet waar het allemaal over gaat, maar het had net zo goed een gesprek bij de huisarts kunnen betreffen:

"Dokter, ik heb trips geflopt en nu ben ik al dagen aan de runner-runner! Sinds ik tijdens het bumhunten op de nosebleeds tegen die donk met z'n eights opliep, voel ik me gewoon min EV. Kunt U mij niet iets voorschrijven?"

Het feit dat wij nu met gebruik van terminologie het spelletje bespreken geeft alleen maar aan dat we geëvolueerd zijn. De homegame is onze versie van de Galapagos-eilanden. Darwin had net zo goed hier in Eindhoven zijn studies kunnen verrichten. De zwemvliezen van het drie straten lang check-callen zijn na twee jaar vervangen door klauwen die uitermate geschikt zijn om grote potten binnen te harken. Het communiceren door middel van klikken en grommen is langzamerhand vervangen door ellenlange discussies over spelsituaties en het uit bananenboombladeren opgetrokken bankroll-huisje heeft inmiddels met behulp van vooruitgang een fundament en een vurenhouten voordeur.

Soms echter, is er een speler die een paar passen terug doet op de evolutie-ladder. Laatst nog callde iemand met 7-2 zonder hit all-in op de river, gevolgd door de legendarische woorden "Oeh, dat was een hele slechte call, mag ik dat zeggen"

De volgende keer dat er een game bij mij thuis wordt gespeeld, zal ik mijn vrouw vragen of ze behalve de gebruikelijke zakken chips voor deze speler ook even een tros bananan mee wil nemen.

GrindHard81