Dirks Dagen 6

Kijk hier voor de eerdere delen

Ik hoor Joop rustig de deur achter me sluiten. Je zou zeggen dat hij kwaad zou zijn en met een knal de deur zou dichtslaan, maar daar is hij te trots en tegelijkertijd te beheerst voor. Bovendien kleven er een aantal negatieve aspecten aan het emotioneel reageren op deze situatie.

Joop zou wel eens de deur kunnen beschadigen en omdat hij deze zelf gekocht heeft, houdt hij daar niet van. Toen mijn zus en hij het huis kochten, moesten er na de overdracht meteen nieuwe deuren in, omdat de originele deuren te goed afsloten: in een van de deuren zat zelfs glas, maar volgens Joop ging het daar niet om: het materiaal en de deurklink waren de boosdoeners.

Je zou de deuren kunnen vergelijken met het soort deur dat in potentie ook een voordeur had kunnen zijn. Bij het punt in de deur-fabriek waar de voordeuren van de andere deuren worden gescheiden, haalden Joops oude deuren het net niet om het bestaan tot voordeur waar te kunnen maken. Maar ze waren wel de best of the rest. Van deze deuren houdt Joop niet. Althans, niet voor in huis. Daar hoort minder massieve deur volgens Joop. Daar waar meer geluid doorheen komt. En daarbij een minder grote deurklink, als een slappe hand.

Naast de materiële schade houdt Joop graag zijn mentale averij graag voor zichzelf. Tenminste, daar ga ik van uit, want ik heb hem weinig zijn boosheid zien uiten, terwijl hij dit regelmatig is.

Voor de minder oplettende mensen is hij de man, die niet altijd vrolijk is, want dat is hij niet, maar is hij de man die niet kwaad te krijgen is. Voor de oplettende kijker is hij de man die vaak zijn woede probeert te controleren. Wanneer hij dus extra zacht de deur achter me dicht trok, voelde dit voor mij als een aardbeving onder water. Zonder visueel de oorzaak te kunnen zien, stuwt het gevolg voort. Joop zou best een aardige pokerspeler kunnen zijn.

Het schrijven als therapie de afgelopen weken heeft mij geestelijk wel geholpen, maar ik weet niet of de lezer het nog kan volgen. Ik ben tot de conclusie gekomen dat ik, wanneer ik een bepaalde situatie opschrijf, erg uitgebreid verslag doe van een gebeurtenis. Wanneer je dit combineert met de frequentie van mijn posts, dan zou het wel eens erg onsamenhangend kunnen worden. Ik vraag mijzelf soms wel eens af of een gedeelte van de hersencellen die verantwoordelijk zijn geweest voor de opslag van de verjaardag van Joop, al dan niet al afgestorven zijn Ik ben de man die elke zondag langskomt om iets te snijden, maar wat, geen idee.