Dirks Dagen - Rust

De afgelopen dagen voelde ik me echt werkeloos. Was ik maar ziek geweest, dan had ik nog wat, maar met mijn lichaam is niets aan de hand. Ik ben nu al vier dagen gestopt met poker. Niet omdat ik broke ben, was ik maar broke, dan kon ik verder met mijn leven. Ik heb erg veel zin om te gaan spelen, maar ik heb mezelf beloofd om een weekje rust te nemen. Had ik maar geen zin meer, dan cashte ik mijn bankroll uit en ging ik op vakantie. Ik ben een beetje overpokered denk ik.

Het ging niet eens slecht begin november. Oktober ging ook aardig, niks aan de hand. Maar ik werd steeds langzamer in mijn laptop gezogen, kwam er niet los meer van. Alles deed ik erop: nieuws kijken, TV kijken, radio luisteren, sociale contacten onderhouden, eten bestellen en poker. Nu is het makkelijk om bijna alles op een andere manier te doen, alleen met poker kan het bijna niet anders. Ik kan natuurlijk naar het ‘t Holland gaan om te spelen maar ik denk dat poker daar een compleet andere sport is. Dat soort poker is gewoon een groepje dieren dat ooit geïsoleerd is op een eiland en op een zo andere manier is geëvolueerd als de rest van hun soortgenoten, dat ze zich niet meer met elkaar kunnen voortplanten. Verstaan doen ze elkaar nog wel.

Mijn laptop is mijn kapitaal, maar ook de link naar de buitenwereld. Als ik hem zou gebruiken zoals andere mensen doen, dan word ik constant geconfronteerd met mijn werk. Icoontjes op het bureaublad, pokersites in de favorieten en het bureau waar ik achter zit: ik zit altijd op mijn werk. Nu is dit alleen een probleem als je je werk niet leuk vindt. Dus voor mij is het geen probleem, want ik houd van mijn werk, van poker. Chris Rock, een Amerikaanse comedian, had het ooit over mensen met jobs en mensen met careers. Mensen met jobs zitten constant te kijken hoe laat het is terwijl de dag maar duurt en duurt. Mensen met careers kijken op de klok en schrikken dat het al zo laat is en hebben tijd te kort. Ik heb definately een career, maar het begint trekken te krijgen van een career.

Mijn probleem zit hem in wanneer ik poker speel, ik niet echt poker speel. Ik speel statistiekje. Het is echt verschrikkelijk. Door alle huds, stats en trackers ben ik onbewust deze attributen in de plaats van poker gaan spelen. Ik dacht al dat er iets niet klopte, maar nu weet ik het zeker. Stats horen een aanvulling te zijn op je spel en je een goede indicatie te geven van wat voor soort speler je tegenstander is denk ik. Maar ik betrapte mezelf erop dat ik automatisch eerst naar het fold to cbet percentage keek en dan pas naar de flop. Nu is dit niet een ramp, maar het geeft aan dat de basis van mijn spel onbewust is gaan berusten op verkeerde zaken. Daarnaast gaat door dit besef het plezier van poker spelen naar beneden. Ik ben geen spel aan het spelen, maar zit gewoon te klikken op basis van getallen op mijn scherm. Dat wil ik niet meer.

Dit abc/autopilot/statklik-gedrag hangt nauw samen met het hele laptop-centraal-gedrag. Het werkt elkaar in de hand of het een is het gevolg van het andere of andersom. Daarom heb ik mezelf verplicht om een aantal dagen niet te pokeren, om daarna als een malle, geconcentreerde, plezier-hebbende-gast poker te spelen. Een van de belangrijkste zaken is discipline inbouwen. Plannen, schema's maken, houden aan schema's, regels opstellen, houden aan regels en activiteiten die niets met poker te maken hebben doen. Een hobby vinden. Eerst was poker mijn hobby, nu is het mijn werk. Ik moet een nieuwe hobby vinden. Fitness is zo saai, dat het gewoon als werk voelt.

Om niet de gehele dag aan mijn laptop geketend te zitten, is een van mijn nieuwe structurele bezigheden het schrijven van een blog op de laptop van mijn vriendin. Vaak zal er echter geen begin, eind, verhaal of thema in zitten: ik heb namelijk al 4 halve blogs liggen, waar nog iets in mist, om het tot een goed stukje te maken. Ik kan daar wel op gaan zitten wachten, maar dat is gewoon uitstellen. Vandaar dat ik vanaf nu gewoon af en toe tekst drop, zonder begin of eind.

Wordt vervolgd...