Tja, dat was het dan; mijn eerste ervaring op de MCOP.
In 1 woord ge-wel-dig!
Het viel mij dinsdag zwaar om weer gewoon aan het werk te gaan en het "normale" leven weer op te pakken. Ik had zoooo graag ook het main event gespeeld! Maarja 6200euro...
Misschien een doel voor volgend jaar..

Zondagochtend vertrok ik al op tijd richting Amsterdam. Nadat ik ingecheckt heb in het hotel en mijn reiskleding heb verruild voor casinokleding wandel ik op mijn dooie gemakje naar het casino. De dag ervoor had een van mijn vriendinnen nog verwonderd gevraagd of ik echt helemaal alléén naar Amsterdam zou gaan en ook alléén zou gaan overnachten daar. Stoer had ik geantwoord dat je natuurlijk nooit weet wat je tegen komt maar dat ik er vanuit ging dat ik inderdaad alléén zou overnachten. Ik ben ten slotte pas net een maand geleden getrouwd! (Op Redwatch z'n verjaardag trouwens).

In het casino aangekomen voel ik mij toch wel wat onwennig. Daar sta je dan alleen tussen allemaal pokerfanaten die elkaar schijnbaar allemaal kennen. Af en toe zie ik ze wel nieuwsgierig mijn richting uit kijken, zich afvragend wie deze vreemde eend in de bijt is .Ik probeer mijzelf een houding te geven door nonchalant tegen een gokkast te leunen en zeer ingespannen naar het beeldschermpje van mijn Iphone te turen. Later zou ik dat nog moeten bezuren omdat halverwege de avond mijn telefoon dus leeg is en ik mijn thuisfront niet meer op de hoogte kan houden van mijn stacksize!

Eindelijk begint dan het toernooi en mag ik plaats nemen aan één van de tafels beneden. Op seat 1 zit Stijn Kruijsen en op seat 7 zit Ian Somers. Verder nog een paar bekende gezichten waarvan ik de naam dus niet weet.
In het begin is het een beetje aftasten maar al snel begin ik mij meer en meer op mijn gemak te voelen en ik heb al vrij snel door bij wie ik mijn chipjes weg moet proberen te halen.

Eerst volgende keer zal ik notities maken van interessante handjes. Deze hier komen uit mijn blote hoofd..

Op een gegeven moment wanneer ik op de big blind zit opent de speler UTG+2 naar 400. Blinden waren op dat moment 25/50. Het is ongelofelijk maar drie spelers callen deze raise. Stilletjes hoop ik dat ik Azen op mag pakken en ja hoor! De puntmutsen lachen mij toe! Ik zet mijn pokerface op en reraise naar 1200. De initial raiser gooit af en de twee daar op volgende spelers ook. Slechts één speler callt en samen zien we de flop: A 7 7! De speler twee stoelen rechts van mij checkt en ik bet nog een keer 1200. Hij denkt even na en fold dan. Ik muck mijn hand en mijn eerste grote pot is binnen!

Niet veel later krijg ik JJ in middle position. Er limpen een paar spelers en ik raise. Een speler callt maar ik heb positie op hem. Op de flop een Aas en twee kleine kaartjes, rainbow. Hij bet vrij fors uit (ongeveer potgrootte) en ik call snel om te kijken hoe hij daar op reageert. Hij reageert precies zoals ik al gehoopt had. Hij vertrouwd het zaakje niet en zet mij waarschijnlijk op een hogere Aas dan hij in de hand heeft. Op de turn valt een blank en hij checkt. Ik check behind en op de River valt...een J! Yess! Mijn tegenstander besluit nu te betten en ik reraise hem. Hij denkt even na en callt dan. Als ik mijn boeren open draai is hij er behoorlijk ziek van. Hij gooit zijn kaarten met een ferme zwaai in de muck. Vanaf dat moment kan ik rekenen op zijn ijskoude blik.Tilt! Niet veel handjes later gooit hij zijn laatste fiches naar het midden. Hij verliest de hand en mag gaan douchen. Zijn plaats wordt ingekomen door een jongen met een capuchon ver over zijn hoofd getrokken. Hij ziet er behoorlijk gevaarlijk uit en speelt bijzonder LAG. Het ene na het andere potje harkt hij binnen tot dat ik pocket vrouwen gedeeld krijg. Wij komen heads-up in deze pot en hij heeft positie op mij. Op een lage flop zonder draws bet ik uit en hij raised mij. Ik bekijk de flop nog eens goed en besluit te callen.
De turn is weer een laag kaartje. Ik check, toch wat angstig geworden en hij bet weer fors uit. Ik zet mijn gezicht op pokerface-stand en call weer. Dan zie ik aan zijn gezicht dat hij daar niet blij mee is. Op de River valt weer een blank(in mijn ogen dan) en ik bet uit. Hij raised mij wèèr! "Shit"denk ik en kijk naar het kleine stackje dat nu nog voor mij staat.. Er ligt een mega pot op tafel. Ik kijk nog even naar de capuchon en dan schuif ik mijn hele stack naar het midden.. Ik ben bang dat de hele tafel mijn hart hoort bonzen. Als een soort Phil Hellmuth ga ik zitten met mijn ellebogen steunend op de rand van de tafel, mijn gezicht achter mijn vuisten.. Gelukkig word ik vrij snel uit mijn lijden verlost en fold hij volgens mij AJ.

Foto Frank Op de Woerd - PokerNews.nl

Daarna is het diner break en kan ik even bijkomen met een zeer gezonde stack! Ik schuif aan bij twee mannen waar van één bij mij aan de pokertafel zat. Ik word bedolven onder de meest prachtige anekdotes over hun belevenissen in Las Vegas. Zo vertellen ze mij dat ze eens aan het pokeren waren en één van beide gebeld werd door zijn vrouw. Na een kort babbeltje over ditjes en datjes vroeg de vrouw aan haar man hoe laat het was. Hij had daar op geantwoord dat het één uur was. Vervolgens was de strikvraag gekomen: "Dag of nacht,schat?" Daarop had de beste man geen antwoord kunnen geven...
Ik lag in een deuk en zag het al helemaal voor me.

Na de dinerbreak wordt onze tafel opgebroken. Ik mag naar boven verhuizen. Daar speelt zich nog een opmerkelijke hand af. Ik zit aan tafel naast een man die vrolijk versierd is met allerlei Vegas tatoeages. Hij spreekt Engels. Hij knikt mij nog vriendelijk toe als ik links van hem plaats neem. Helaas zullen wij niet lang vriendjes blijven..
We zitten samen in een hand en met , in de hand flop ik een straat. De Tattoo-man bet uit en ik call. Op de turn bet hij ietsje meer en call ik weer. Op de River gaat hij all-in en ik insta-call. Ik heb hem covered dus wanneer hij ziet dat hij de hand verloren heeft steek ik mijn hand naar hem uit om afscheid te nemen. Hij schudt mijn hand maar blijft wel zitten. Dan zie ik tot mijn stomme verbazing dat hij nog een stapeltje fiches voor zich heeft staan. Ik vraag de dealster wat dit te betekenen heeft en zij kijkt mij niet begrijpend aan. Ik spreek daarop de man zelf maar aan en hij verklaart dan dat hij 4000 had gezegd! De overige spelers beginnen nu ook te protesteren en beamen dat hij toch echt all-in zei. Ik zeg dat four thousand absoluut niet klinkt als: all-inn dus het lijkt mij sterk dat ik het verkeerd verstaan heb. De Brush wordt er bij geroepen maar ondanks dat de halve tafel aangeeft all-in te hebben gehoord blijft de man bij zijn 4000. Hij is inmiddels al helemaal geflipt en ik zeg maar dat ik het ok vind. De dealster kan het zich niet meer herinneren en we gaan dus gewoon verder. Een paar orbits later wordt de man alsnog uitgeschakeld en krijg ik een vette knipoog van de "dader". Opgeruimd staat netjes zullen we maar zeggen!

Ondertussen is mijn telefoon uitgevallen. Dit heeft geleid tot zenuwslopende taferelen bij het thuisfront blijkt achteraf want mijn kinderen beonnen de shoutbox van pokernews te bestoken via mijn account.Dit hoorde ik toen een van de reporters van pokernews kwam vragen of ik misschien Alida was. Er waren mensen aan het shouten dat ze wilden weten hoe ik er voor stond maar bij Pokernews kenden ze geen Alida. BB-light kenden ze wel. Deed die ook mee dan? Vanaf dat moment stond ik ook in de chipcounts! Mijn man hield het niet meer uit thuis en was ondertussen al in de auto gesprongen om samen met mijn broertje te komen railen. (twee uur rijden: Wildervank -> Amsterdam heeft hij in nog geen anderhalf gedaan..)Geweldige verassing voor mij toen hij in een korte break ineens achter mij stond!

Later zit ik nog met o.a. Lars Botman, Pieter de Korver en Dominik Kolicki aan een tafel en ook daar kan ik een paar mooie potten oppakken zodat ik dag 1 kan afsluiten als Chipleader!
Een heerlijk gevoel!

Helaas kan ik die nacht de slaap slecht vatten. Ik moet de volgende dag dan ook terug komen met slechts twee uurtjes slaap...(Vandaar ook de zonnebril aan de finaletafel om mijn bloeddoorlopen ogen te verbergen!)

Mijn bedoeling was om direct lekker te gaan knallen aan de finaletafel maar van dit voornemen is helaas niets terecht gekomen omdat ik volkomen kaartdood was. Ik bloedde jammer genoeg langzaam leeg. De hand vòòr mijn exit hand had ik en toen twijfelde ik al om het er in te schuiven. Ik bedenk mij op dat moment toch nog. De hand erna krijg ik A5 suited en is het voor mij klaar. Mark de Loo (chipleader op dat moment) raisde iedere hand. Hij was daar volgens mij al lichtelijk aangeschoten maar dit terzijde. Ik had goede hoop dat mijn Aas goed genoeg zou kunnen zijn. Mark vertelde mij echter direct dat hij dit keer wèl een hand had en draaide AQ open. Dit betekende dan ook het einde van mijn eerste "grote" toernooi...

Ik moet bekennen dat ik nog wel twee dagen met een soort van "kater"gevoel heb rond gelopen. Gevolgd door een gevoel van heimwee toen het main event startte.. Missschien volgend jaar.. Een aantal van onze vrienden heeft al aangegeven dat ze mij in de toekomst willen gaan backen! Lachen!

Aankomend weekend reizen mijn man en ik naar Milaan. Een huwelijkscadeau van onze vier kinderen. Dankzij mijn 7e plaats kan ik een meer dan leuk zakcentje mee nemen. Milaan here I come!

Milaan!