Ik zie er gewoonweg fan-tas-tisch uit!.
Zeker gezien mijn leeftijd (38)mag ik zeer tevreden zijn met mijzelf!

Tja, dit klinkt misschien een beetje arrogant maar hey, het IS gewoon zo!
Ik heb laatst ergens gelezen dat als je dit iedere morgen hardop tegen je eigen spiegelbeeld zegt, je zelfvertrouwen zal toe nemen. Dus vandaar...

Ook met pokeren kan dit gegeven van pas komen. Wanneer je in het casino bent om aan een toernooi deel te nemen piep er dan even tussen uit en ga naar het toilet. Ga rechtop voor de spiegel staan,kijk jezelf brutaal aan en vertel je zelf luid en duidelijk dat je een edge hebt op zeker 75% van het veld. (Check wel even of alle toiletten vrij zijn zodat niemand je zal kunnen betrappen op deze truc!)

Gisteravond trakteerde ik mijzelf sinds lange tijd weer eens op een pokeravondje in HC Groningen.
Vorige week was ik tijdens een shop-sessie al even het casino in gewandeld om een kaartje te bemachtigen. Te vaak heb ik op dinsdagavond voor de kassa gestaan om te horen dat het toernooi vol zat. In een van de winkels die ik eerder deze avond aan deed kwam ik de perfecte schoenen tegen. Een duizelingwekkend hoge hak die mijn benen beslist langer zouden laten lijken. Naturelkleurig soepel gevlochten leer. Terwijl ik de Italiaanse kunstwerkjes liefdevol door mijn hebberige handen liet glijden bedacht ik me dat eigenlijk alles aan deze schoentjes perfect was,op de prijs na dan...
Misschien kan ik ze na dit toernooi zonder schuldgevoel gaan ophalen!

Om kwart voor acht bestel ik een cappuccino bij de vriendelijke bardame. Samen proberen we de pokerspelers te spotten. Dat is niet zo moeilijk. "Je pikt ze er zo tussen uit!" aldus de bardame. Ze heeft gelijk. Jonge jongens die zichzelf en het spelletje veel te serieus nemen (niet mijn woorden maar de hare!). We krijgen bijval van een ober die ons toefluistert: "Allemaal Lex-wannabees!". Ik vraag mij stilletjes af of ik ook herkend zou worden als pokerspeelster.

Ik stond dus vlak voor aanvang van het toernooi voor de spiegel in het toilet en ademde diep in om mijzelf bemoedigend toe te spreken toen de deur al stommelend geopend werd en Truus binnen kwam strompelen. Truus is een gezette leeftijdsloze dame die al het een en ander heeft meegemaakt in haar leven. Nu was een operatie aan haar knieën mislukt. Ze hield zich in de drie maanden dat ze moest wachten op een nieuwe operatie staande dank zij morfine en,hoe kan het ook anders, poker (en krukken). Klagen doet ze niet, daar is ze de vrouw niet naar. Altijd gezellig om haar aan tafel te hebben maar onderschat haar niet! Af en toe reageert ze iets te impulsief maar dat weet ze van zichzelf. Nu nog iets er mee doen.. Ik vroeg haar of ze nog wel eens pokerde in die Pub in Winschoten waar ik haar had leren kennen. Dat bleek een uiterst domme vraag. Nee ,daar komt ze niet meer aangezien je daar eerst drie trappen op moet. Met krukken en kapotte knieën geen doen natuurlijk. Gezamenlijk lopen we naar de pokerpit,mijn peptalk moet ik maar even laten voor wat het is..

In de pokerpit aangekomen word ik direct aangesproken door B die ik ook ken van een aantal cafeetjes waar hij en ik wel eens komen. Hij vertelde dat zijn vriendin helaas onlangs overleden was. Dit had ik al vernomen, het wereldje is klein en dit soort nieuws verspreidt zich doorgaans snel.
Ik vroeg hoe het met hem ging en mijn vermoeden dat hij nu wel weer dagelijks alle pokertoernooien in de regio af liep, bleek te kloppen. Hij zag zelf ook wel in dat hij de realiteit probeert te ontvluchten.

Veel bekende gezichten vanavond dus en drie vrouwelijke deelneemsters. Truus, ik en tegenover me zat K. Ook iemand waar ik al vaak tegen gespeeld heb in toernooien. K is een dame die ontzettend arrogant en chagrijnig over kan komen maar je dan plotsklaps kan verassen met een oogverblindende glimlach. Ze maakt schaamteloos gebruik van haar looks en zo hoort het! (Ik verdenk haar er wel van dat ook zij gebruik maakt van de spiegeltruc..)

Eindelijk om kwart over acht begint het toernooi. Zoals het Holland Casino betaamt werd het toernooi op professionele wijze geleid. Eerst hadden we level 10/20 vervolgens eventjes 40/80 en daarna 30/60. Daarna weer 40/80!
Niemand die protesteerde, dus het zal wel normaal zijn. LOL!!

Mijn stack heeft de hele avond geschommeld tussen iets boven, iets onder begin stack. Heb ik eindelijk een bescheiden potje gewonnen met een setje Koningen, kan ik mijn KJ weer niet afleggen op een J hoog board en zit ik tegen AJ aan te loeren. Aaargh!

Om half twaalf hebben we de finaletafel bereikt.(Gratis drankje is in de pocket!!). Ik sms even naar het thuisfront de simpele tekst: finaletafel..x
Mijn kanjer stuurt nog een aanmoediging maar het is net als bij een 18-mans toernooitje op Stars: Gefeliciteerd!U hebt de finaletafel bereikt!. Oftewel, eigenlijk is dit is niet zo'n bijzondere prestatie tot nu toe..

Met mijn beginstackje begin ik dus aan mijn push or fold avontuur. Eerst schuif ik alles over de lijn met K 10 om gecalled te worden door AK. Een straat op de flop geeft mij weer even lucht."En we gaan nog niet naar huis, nog lange niet!" zing ik zachtjes. Het levert mij wat gegrinnik op. Even later schuif ik alles erin met boeren maar word ik niet gecalled. Dan na ongeveer een half uurtje zie ik AQo en besluit het maar weer eens er in te knallen. Ik word deze keer door twee man gecalled en kijk tegen nog een AQ maar dan suited aan èn KK. Geen hulp voor mij,dus einde verhaal helaas!

Ondanks mijn uitschakeling op plaats 7 wel degelijk weer de smaak te pakken! Toch een tikkeltje onvoldaan loop ik het casino weer uit. De schoenen spelen nog even door mijn hoofd. Misschien volgende week... Zelfde plaats,zelfde tijd!!