Soms heb je van die dagen

Soms heb je van die dagen..
Maandag was het weer zo`n dag.

Maandag avond om elf uur begon het eerste event van de WBCOOP (World Championchip Of Online Poker) . Ik als fanatieke blogger kon natuurlijk niet ontbreken. Alleen dat tijdstip!
De volgende ochtend ging om zeven uur mijn wekkertje weer wist ik. Maarja verstandig ben ik nog nooit geweest als het gaat om leuke dingen laten schieten i.v.m. eventueel slaaptekort.
Dus gewoon ingeschreven en ja hoor na een paar handjes verdubbel ik door met en flush te hitten tegen . Een half uurtje later krijg ik zelf azen en twee mensen voor mij gaan all-in. Gezien het tijdstip call ik uiteraard. En ja hoor, ik win de hand. Mijn stack wordt huge! Ik sta dan al in de top 20! (1700 deelnemers).
Uiteindelijk is het rond een uur of twee dat ik met middle pair all-in shove tegen top pair en vijftig plaatsen voor de prijzen er uit vlieg. Op mijn tenen sluip ik vervolgens naar de slaapkamer om naast mijn kanjer onder de wol te kruipen.

Inderdaad ging de volgende ochtend om 7uur vrolijk de wekker die ik ingesteld heb op klokgelui.. Ik kan je vertellen dat op deze manier gewekt worden niet bepaald stimulerend is voor je humeur. Nadat ik mijn kinderen het huis uit heb gejaagd richting school maak ook ik mij gereed voor kantoor. Op mijn werk was het al snel voor mijn werknemers duidelijk dat het vandaag niet de dag was om bij mij met lastige vragen aan te komen kloppen. Ik kan dit soort dingen vaak op non-verbale wijze al duidelijk maken. Met een kop koffie trek ik mij terug en verschans me achter mijn computer, zogenaamd razend druk met allerlei "belangrijke zaken". Hier en daar pleeg ik een telefoontje met een van onze debiteuren die ik op dreigende wijze duidelijk maak dat ze maar beter gewoon kunnen betalen. De boodschap is duidelijk. "Laat haar vandaag maar even".

Die middag had ik ook nog een afspraak staan met een jongen die bij ons kwam solliciteren. Nadat ik zijn drijfnatte zweethand had geschud gebood ik hem (ik had hem nog wel een kopje thee had aangeboden, zo ben ik dan ook nog wel weer) mee te lopen naar het kantoor. Na de gebruikelijke vragen en uitleg over het werk, loon enzovoort ben ik blij dat ik met kramp in mijn kaken van het glimlachen zijn kletsnatte hand weer mag schudden en met een "U hoort nog van ons" de jongeman de deur uit kan werken. Mijn kanjer (we runnen de zaak samen) had allang aan mij gezien hoe het er voor stond. Hij kwam met het lumineuze idee om even naar Groningen te rijden om een ticket te scoren voor het dinsdagavond toernooi! Ik vond dit een uitermate goed plan. Mijn humeur verbeterde zienderogen. Helaas had ik mij vergist in de weken. Ik was in de veronderstelling dat het deze week de week van het "dure"(110euro) toernooi was. Ik bleek geen rekening te hebben gehouden met de nieuwe telling die aan het begin van het jaar weer opnieuw begint.(even/oneven week). Het was dus het "goedkope" toernooi van 60euro. Dat was de eerste bad beat. Nu zou je misschien denken: "Hoezo? Scheelt toch weer?" Nou,kijk het zit zo:Ten eerste valt er de helft minder te winnen in dit toernooi en ten tweede duurt dit toernooi altijd veeeeel langer! Net of de mensen die aan dit toernooi mee doen uber-tight zijn. Als of ze minder grof en roekeloos spelen dan de mensen van 110.

Naja ik had gewoon wel weer zin in een live toernooitje dus bruisend van energie kwam ik in het casino aan. Ik stuiterde nog net niet de pokerpit in (na mijn onderweg genuttigde red-bull) . Vol enthousiasme begon ik aan het toernooi. Na het eerste half uur had ik al mijn halve stack weg gebluft en waar het toernooi om acht uur begon gooide ik vlak voor elven mijn overgebleven chipjes naar het midden met AQo om gecalld te worden door tienen. De tienen bleven staan..

Dan toch nog maar even ingeschreven om te gaan cashgamen. Daar zat ik een half uurtje later tussen enkele regulars en een van hen belde ondertussen een maat om uit te leggen dat er veel dood geld aan tafel zat. Ik hoorde hem als klap op de vuurpijl nog even het aantal vissen door geven. Dit alles gewoon aan tafel! Met andere woorden: de maat was al onderweg! Na een uur krampachtig vechten tegen de zwaartekracht van mijn oogleden en het doneren van de nodige euro`s vond ik het de hoogste tijd worden om huiswaarts te keren. Wederom veel te laat sluip ik op mijn tenen naar onze slaapkamer om mij tegen het warme slapende lichaam van mijn kanjer aan te vlijen. Vandaag om zeven uur ging mijn wekkertje weer!