Spanned Verhaal! - deel 18 door bb-light

Kijk hier voor alle eerdere delen

Thuis gekomen plof ik met mijn jas nog aan op de bank. Ik doe een poging mijn gedachten te ordenen terwijl ik de gebeurtenissen van de afgelopen avond op een rijtje probeer te zetten. Een ding is helder: Mijn carrière bij Holland Casino is voorbij. Ik krijg op staande voet ontslag. Mocht mijn baas om wat voor reden dan ook besluiten om mij mijn baan te laten behouden, wat mij zeer onwaarschijnlijk lijkt, dan zal ik er voor kiezen de eer aan mijzelf te houden en zelf ontslag te nemen. Het is mooi geweest. Ik schop mijn schoenen onder de tafel en hang mijn jas aan de kapstok. Mijn naamplaatje haal ik los van mijn borstzakje en gooi ik in de pedaal emmer in de keuken. Vervolgens loop ik door naar de badkamer en ontdoe mij al tijdens het lopen van mijn giletje, blouse, pantalon en als laatste mijn ondergoed. Ik schop alles op een bult en stap onder de douche. Terwijl ik de douche steeds heter zet probeer ik te bedenken hoe ik nu verder moet .Door alle gebeurtenissen van de afgelopen weken ben ik anders tegen het leven aan gaan kijken. Dit is het moment om het roer radicaal om te gooien. Van af nu ga ik alleen nog maar dingen doen die ik echt leuk vind. Terwijl ik mijn lichaam hardhandig boen en mijn haren grondig was alsof ik letterlijk en figuurlijk met een schone lei wil beginnen bedenk ik een plan van aanpak. Ik ga weer lesgeven in het plaatselijke sportcentrum. Wanneer ik genoeg uren draai moet dat voldoende opleveren om mijn vaste lasten te kunnen betalen en er sober van te kunnen leven. In mijn vele vrije tijd zal ik mij volledig op het poker kunnen storten. Het sporten zal een geweldig goede afwisseling zijn voor de vele uren durende sessies die ik achter mijn computer zal door brengen. Ik mag na mijn ontslag een jaar lang het Holland Casino niet betreden en die tijd zal ik benutten met het bestuderen en verbeteren van mijn online spel. Om ook mijn live spel te verbeteren zal ik op het forum de aankondigingen van lokale toernooien in de gaten houden en af en toe mijn opwachting maken her en der in het land. Mijn uiteindelijke doel zal zijn om mijn bank-roll zo ver uit te bouwen dat ik mijn droom om ooit de World Series Of Poker in Las Vegas te spelen kan waar maken..Voor het zover is zal er nog een hoop moeten gebeuren vrees ik maar als je iets echt graag wilt moet je er he-le-maal voor gaan is vanaf nu mijn motto!

De volgende dag wordt mijn vermoeden bevestigd dat ik op staande voet ontslagen ben. Het telefoontje van mijn leidinggevende laat er geen twijfel over bestaan. Ik ben mijn boekje ver te buiten gegaan zoals ik zelf al wist. Een en ander zou nog schriftelijk bevestigd worden per aangetekend schrijven zo werd mij verzekerd. Gelaten hoor ik het hele verhaal aan. Een jaar geleden zou ik na dit telefoontje in tranen zijn uitgebarsten, nu doet het me niets meer. Mijn gevoelens zijn afgevlakt en ik ben harder geworden. Die zelfde middag neem ik al contact op met het sportcentrum en ik word er met open armen ontvangen. Een week later zal ik al kunnen beginnen. Er is altijd een tekort aan goede instructeurs.

De periode die volgt is er een van discipline, discipline en nog eens discipline. In de eerste weken word ik af en toe verrast met sms-jes van mijn ex collega`s die vragen hoe het met me gaat maar ik reageer nergens op. Ook Mark stuurt me berichten dat hij me dringend moet spreken maar ook daar reageer ik niet op. Uiteindelijk worden de sms-jes steeds minder tot dat ik uiteindelijk alleen nog maar contact heb met mijn ouders en mijn virtuele vrienden. Onder mijn online nickname "WhiteRose" begin ik op de verschillende fora al enigszins een bekende naam te worden. Ik word lid van NederPoker en probeer zo veel mogelijk de video`s van de pro`s te bestuderen. Ook plaats ik op verschillende sites handen waar ik over twijfel. Op een gegeven moment reageer ik ook zelf op posts en ik merk dat mijn mening serieus word genomen.

Ik realiseer me dat mijn leven op dit moment alleen nog maar bestaat uit poker,sporten, lessen voorbereiden, spel bestuderen, o ja en natuurlijk eten en slapen. Een sociaal leven heb ik totaal niet meer. Tegen over mijn ouders verzin ik hele verhalen over hoe ik gezellig gewinkeld heb met collega`s. Dat ik weer eens ben uitgegaan ben met mensen die ik ken van het sportcentrum. Ik ben zogenaamd ontzettend druk met mijn nieuwe leven. Toen mijn moeder echter een keer in de buurt was en onverwacht voor de deur stond schrok ik me een ongeluk. Tot mijn schaamte heb ik net gedaan of ik er niet was en dezelfde strategie toegepast die mensen gebruiken bij het zien naderen van een deurwaarder. Je duikt achter de eerste de beste bank en blijft doodstil liggen tot de vijand afdruipt. In dit geval mijn moeder. Ik had helaas geen andere keus. Mijn moeder zou niet kunnen begrijpen waarom mijn vloer bezaaid lag met rondslingerende papieren gevuld met grafieken, haastig neergekrabbelde notities en stapels pokerboeken en niet te vergeten allerhande poker-dvd`s. Ook mijn twee nieuwe beeldschermen die ik heb aangeschaft om nog beter te kunnen multitablen heeft ze nog niet mogen aanschouwen. Ik zou ook niet weten wat een legitieme voor haar te begrijpen verklaring hier voor zou kunnen zijn.

Als ik de motor van mijn moeders autootje hoor starten en de kust dus veilig is kom ik van uit mijn schuilplaats te voorschijn. Ik kijk eens kritisch om me heen. Ik probeer te kijken door de ogen van mijn moeder. Discipline houd ook in dat er orde moet komen in de chaos die ik om mij heen gecreëerd heb. Hoe is het mogelijk dat een mens kan leven tussen zo veel troep. Ik besluit ter plekke dat ik in dit kluizenaarsbestaan ook rekening moet houden met onverwacht bezoek. Vanaf die dag is alles tot op zekere hoogte netjes in mijn huisje.

Dan is eindelijk de dag aangebroken dat ik het casino weer mag betreden. Ik heb een paar dagen geleden al een toernooi uitgezocht. Het is een andere locatie dan waar ik werkzaam ben geweest. Het leek me te confronterend om daar gelijk naar toe te gaan. Ondanks dat ben ik toch behoorlijk zenuwachtig. Als ik aan tafel plaats neem merk ik dat ik over mijn hele lichaam zit te trillen. Ik klem mijn kiezen stijf op elkaar om niet te gaan klappertanden. Ik begin me af te vragen waarom ik me hier zo op verheugd heb. Iedereen is duidelijk zo veel beter dan ik. Wat is online poker toch heerlijk eigenlijk. Niemand die ziet dat jij gehuld in je slobbertrui en joggingbroek de tafels zit aan te stampen! Dan win ik mijn eerste potje en begin ik langzaam rustiger te worden. Ik bestudeer de overige spelers aan tafel en speel voor mezelf mijn oude vertrouwde spelletje dat ik als dealer al zo vaak heb gespeeld. Het "wie is de slechtste speler aan tafel"spel. Ieder pokerspeler kent wel het gezegde: Als je binnen een half uur de vis nog niet gespot hebt aan tafel, ben je het waarschijnlijk zelf! Tot mijn opluchting spot ik al snel de eerste vis. Ik ga helemaal op in het spel en de tijd vliegt voorbij. Ik ben oprecht verbaasd als ik ineens iemand hoor zeggen dat er nog een speler uit moet en dat we dan een finale tafel hebben!

Na nog een uurtje spelen zijn we nog met vier spelers over. We besluiten een deal te maken. Ik ben tevreden en helemaal in mijn element neem ik ook nog even plaats aan een van de cash game tafels. Ook daar loopt het prima en met een leuke winst stap ik na een uurtje spelen van tafel. Ik neem plaats aan de bar om nog even een afzakkertje te nemen voor ik huiswaarts keer. Als ik aan de bar zit te genieten van mijn drankje komt er een jonge knul van begin twintig naast me zitten. Hij kijkt eens opzij en hij complimenteert mij met mijn resultaat van deze avond. Ik bedank hem vriendelijk en kijk dan weer de andere kant op. Maar het broekie is duidelijk nog niet klaar met mij.

"Je toernooispel is redelijk solide maar je cashgame skill vertoont behoorlijk wat leaks" zegt hij rustig.
Met een ruk kijk ik opzij. Wie denkt hij wel dat hij is. De snotaap. Hij lijkt totaal niet onder de indruk van de hooghartige blik die ik hem toe werp en gaat door:" Als je nog een coach nodig bent mag je me wel een keer bellen. Ik zal je dan de wezenlijke verschillen proberen uit te leggen tussen toernooipoker en cash games" Nonchalant schuift hij mij een papiertje toe met daar op zijn nick-name en zijn 06-nummer. Dan gooit hij de laatste slok van zijn cola achterover, staat op van zijn kruk en loopt met lichte tred naar de lift. Sprakeloos kijk ik hem na. Met een brede jongensachtige grijns zwaait hij nog even naar me vlak voor de liftdeuren sluiten.