Discipline

Veel mensen klinkt het in de oren als een enge ziekte. Voor eeuwig verankerd aan vervelende dingen als huiswerk maken, vroeg opstaan en tal van andere vervelende dingen die allemaal moesten gebeuren in de tijd dat je ook gewoon in je bed had kunnen liggen of voor de TV had kunnen hangen.

 
Toch hoeft het fenomeen discipline niet alleen geassocieerd te worden met negatieve dingen. Het is ook datgene wat er voor kan zorgen dat je in je leven hele positieve, mooie dingen kan bereiken. Dingen die mensen met weinig discipline nooit zullen kunnen verwezenlijken...

 Om goed te weten waar we het over hebben in dit artikel pakken we eerst even de definitie erbij uit de dikke Van Dale:

 
dis·ci·pli·ne (de ~ (v.), ~s)

1 gehoorzaamheid aan voorschriften en bevelen => tucht

 
Als ik deze definitie zo lees dan denk ik als eerste aan gehoorzaamheid aan voorschriften die je door anderen zijn opgelegd. Dit vind ik echter niet de meest spannende vorm van discipline. Of je je houdt aan regels die anderen voor je verzonnen hebben hangt meestal meer af van het risico dat je loopt als je je niet aan die regels houdt.

1. Als je je huiswerk niet maakt kan het zijn dat je moet nablijven
2. Als je te hard rijdt loop je kans op een boete
3. Als je een roofoverval pleegt ga je doorgaans de bak in

In deze gevallen ken je de voordelen van het jezelf niet aan de regels houden. Je wordt geacht ook de nadelen te kennen. En de balans tussen deze twee zorgt er voor dat je bewust of onbewust de keuze maakt die voor jou het meest geschikt is.

Een veel interessantere vorm van discipline vinden we terug in situaties waarin we willen gehoorzamen aan voorschriften die we onszelf gesteld hebben. Regels dus, die we onszelf hebben voorgeschreven. In deze situaties wordt namelijk het beeld wat we hebben van de balans tussen de voor- en nadelen van de regels verstoord door het verstrijken van de tijd.

Op enig punt in ons leven zijn we het niet eens met de manier waarop we bezig zijn met bepaalde dingen en willen we hier iets aan veranderen. Vaak maken we dan afspraken met onszelf om te zorgen dat we de dingen gaan doen die we willen gaan doen. Of om te zorgen dat we stoppen met de dingen waarvan we liever zouden zien dat we ze niet meer deden.

Dit soort afspraken kunnen bijvoorbeeld zijn:

1. Ik wil langer leven dus ik stop met roken.

2. Ik wil geen boetes meer dus ik ga niet meer te hard rijden.

3. Ik wil afvallen dus ik ga minder eten.

4. Ik wil mijn toernooispel verder ontwikkelen dus ik stop met cashgames.

Deze afspraken met onszelf maken we in het heden, en hebben betrekking op onze toekomst. We spreken NU met onszelf af dat we LATER niet te veel zullen eten. Dit omdat we dan NOG LATER tenminste niet te dik zullen worden.

Het maken van een afspraak met jezelf is zo gedaan. Je bent ergens ontvreden over en spreekt met jezelf af om het anders te gaan doen. So far so good. Maar wat gebeurt er vaak als je een paar weken verder bent?

De ontevredenheid die je had kan afnemen. Je kan je gaan afvragen waarom je eigenlijk de bewuste afspraak met jezelf gemaakt hebt. Omdat je weer druk bent met andere dingen in je leven verschuift je focus en kan het zomaar zijn dat je de afspraak zoals je die in gedachten had toen je hem maakte helemaal zo vanzelfsprekend niet meer is.

 Op die momenten kan er dus een strijd ontstaan tussen de IK die in het verleden de afspraak maakte en de IK die in het heden bezig is met andere dingen. Zo kunnen er dus gedachten in je hoofd komen als: “Waar bemoeit die andere IK zich nou helemaal mee... ik maak toch zeker zelf wel uit wat ik doe?...”

 Of je de discipline hebt om in deze gevallen naar je oude IK te luisteren hangt in grote mate af van het antwoord op de volgende vragen:

-          Blijf je trouw aan jezelf, respecteer je je mening uit het verleden?

-          Of kies je voor de vrijheid om te doen waar je NU zin in hebt, ongeacht wat dit doet met het plan zoals je dat voor jezelf uitgestippeld had.

Een belangrijk aspect om de discipline op te brengen om lange tijd dingen te doen die je eigenlijk vooraf al denkt niet leuk te gaan vinden zit hem in het jezelf voor de gek kunnen houden. Het trainen van je hersenen om dingen als huiswerk maken leuk te gaan vinden.

Onder dit gedrag valt dus ook het fenomeen dat je altijd ziet als mensen gestopt zijn met roken. Ze zetten zich opvallend hard af tegen hun oude rook-gedrag. In plaats van ‘Hee lekker een peukie’ komt er dan naar voren: ‘Roken is smerig / Rokers zijn slecht’.

Dit is dus niet alleen hun lichaam wat het roken verleerd is en nu pas ziet hoe smerig het is. Nee dit is vooral hun onderbewustzijn dat het actieve deel van de hersenen helpt te overtuigen dat ze toch echt niet meer moeten/ willen gaan roken. Maar is dit wel zo onbewust? Kan je dit gedrag niet ook bewust vertonen?

Als je jezelf te dik vindt en je bent gek op slagroomtaart, zou het dan niet handig zijn als je langzaam slagroomtaart smerig zou gaan vinden en worteltjes steeds lekkerder? Is het niet mogelijk om jezelf te ‘trainen’ om worteltjes lekker te gaan vinden? En zou het niet een stuk makkelijker worden om je aan afspraken met jezelf te houden als je jezelf ervan kan overtuigen dat het helemaal niet vervelend is om worteltjes te eten, niet te roken, of om geen KJo te spelen uit positie?

Of je trouw blijft aan de denkbeelden zoals je die had toen je de afspraak met jezelf maakte hangt in belangrijke mate af van het respect wat je voor jezelf hebt. De IK die de afspraak maakte had daar goede redenen voor en is in weze dezelfde IK als die nu in opstand komt tegen deze zelf opgestelde regels. Als je in jezelf gelooft dan weet je dus ook dat die oude IK het beste met je voorheeft en dat het verstandig is om je aan de gemaakte afspraken te houden.

Om een goede pokerspeler te kunnen worden is het belangrijk dat je beschikt over een goede discipline. Je zult dus moeten gehoorzamen aan de regels die je jezelf stelt. Dit soort regels kunnen er als volgt uit zien:

1.      Ik ga komende halfjaar minimaal 10 pokerboeken lezen

2.      Voor het spelen van cashgames houd ik mij strak aan mijn bankroll-schema

3.      Om later niet in de problemen te komen leen ik nooit geld van anderen om te kunnen pokeren.

4.      Als ik een grote fout maak die me een buy-in kost op de NL cash-tafels stop ik de sessie en ga ik deze evalueren.

5.      Ik speel minimaal 5 uur per dag en dan mag ik pas op de bank gaan liggen om series te kijken.

6.      Ik wil een normaal levensritme aanhouden en ga dus niet vaker dan 2 keer per week na 2u. ’s nachts slapen.

7.      Om mijn toernooispel naar een hoger niveau te tillen stop ik met het spelen van slechte handen uit positie.

8.      Om mijn bankroll niet onnodig te belasten in de opbouwende fase geef ik niet te veel geld uit aan dure dingen die ik niet echt nodig heb.

9.      Als ik een sessie op tilt heb afgesloten mag ik voor straf 2 dagen niet pokeren.

10.  Om in goede conditie te blijven ga ik 2 keer per week sporten.

Dit is natuurlijk geen uitputtende lijst. Het zijn zomaar 10 losse voorbeelden die voor een pokerspeler belangrijk kunnen zijn. Van deze regels zou je er nog zo 50 kunnen verzinnen.

Maar hoeveel van deze regels je ook verzint en/ of op paier zet, ze worden pas iets waard als je jezelf eraan kunt houden. Voor sommige mensen verloopt hun poker-carriere ogenschijnlijk vlekkeloos, zij lijken zich niet te hoeven houden aan dit soort afspraken om toch te kunnen blijven winnen. Maar de meeste spelers zullen op de lange termijn kansloos zijn als ze zichzelf keer op keer blijven bedriegen en zich niet aan ‘de regels’ houden...

Als je echt iets wil maken van je pokercarriere, wees dan eerlijk tegenover jezelf. Als blijkt dat je sturing nodig hebt stel dan concrete regels voor jezelf op, zet ze op papier, evalueer ze elke 3 maanden maar vooral:

Toon respect voor jezelf, hou je aan de regels!